зи газофи рези бода ки ту шоҳи соқёнӣ

ز گزاف ریز باده که تو شاه ساقیانی

Ту нае зи ҷинси халқони ту зи халқи осмонӣ

تو نه‌ای ز جنس خلقان تو ز خلق آسمانی

Ду ҳазор хнб бода нарасад ба ҷуръаи ту

دو هزار خنب باده نرسد به جرعه تو

зи куҷои шароби хокии зи куҷои шароби ҷонӣ

ز کجا شراب خاکی ز کجا شراب جانی

Майу нақли ин ҷаҳонӣ чу ҷаҳон вафо надорад

می و نقل این جهانی چو جهان وفا ندارد

Майу соғари худоӣ чу худост ҷовдонӣ

می و ساغر خدایی چو خداست جاودانی

Дилу ҷон ва сад дилу ҷон ба фидои он малоҳат

دل و جان و صد دل و جان به فدای آن ملاحت

Ҷузи сӯратӣ ки дории ту ба хокён чаҳ Монӣ

جز صورتی که داری تو به خاکیان چه مانی

Бизан оташӣ ки дорӣ ба ҷаҳон бе қарорӣ

بزن آتشی که داری به جهان بی‌قراری

Бишкоф зи оташи худ дили қуббаи духонӣ

بشکاف ز آتش خود دل قبه دخانی

Пару боли бахши ҷонро ки басии шикаста пар шуд

پر و بال بخش جان را که بسی شکسته پر شد

Пару боли ҷони шикастии паии ҳикматӣ ки доне

پر و بال جان شکستی پی حکمتی که دانی

Суханам ба ҳӯшёрӣ намакӣ надорад эй ҷон

سخنم به هوشیاری نمکی ندارد ای جان

Қадаҳии ду мавҳибат кун чу зи ман сухани сетоне

قدحی دو موهبت کن چو ز من سخن ستانی

Ки ҳар онч маст гуяд ҳама бода гуфта бошад

که هر آنچ مست گوید همه باده گفته باشد

Накунад ба киштии ҷони ҷузи бодаи бодбонӣ

نکند به کشتی جان جز باده بادبانی

Мададӣ ки ним мастам бидиҳ он қадаҳ ба дастам

مددی که نیم مستم بده آن قدح به دستم

Ки ба давлати ту рустами зи малулӣу гаронӣ

که به دولت تو رستم ز ملولی و گرانی

Ҳиллае балои тавбаи бадарони қабои тавба

هله ای بلای توبه بدران قبای توبه

Бар ту чаҳ ҷои тавба ки қазои ногаҳонӣ

بر تو چه جای توبه که قضای ناگهانی

Ту хароб ҳар дуконии ту балои хону Монӣ

تو خراب هر دکانی تو بلای خان و مانی

Зиҳи кӯҳи қофгирӣ чу шутури ҳамеи кашоне

زه کوه قاف گیری چو شتر همی‌کشانی

Аҷаби он дигар бигӯям ки ба гуфт ме наёяд

عجب آن دگر بگویم که به گفت می‌نیاید

Ту бигӯ ки аз ту хуштар ки шаҳи шкрбёнӣ

تو بگو که از تو خوشتر که شه شکربیانی