Ҳиллаи ошиқони бишорат ки намонад ин ҷудоӣ

هله عاشقان بشارت که نماند این جدایی

Бирасад висоли давлати бикунади худои худоӣ

برسد وصال دولت بکند خدا خدایی

зи карам мазид ояд ду ҳазор ид ояд

ز کرم مزید آید دو هزار عید آید

Ду ҷаҳон мурӣд ояд ту ҳануз худ куҷое

دو جهان مرید آید تو هنوز خود کجایی

Шукри вафои бакории сари рӯҳро бухорӣ

شکر وفا بکاری سر روح را بخاری

зи замонаи ори дорӣ ба нуҳуми фалаки броиӣ

ز زمانه عار داری به نهم فلک برآیی

Карамат ба худ кашонад ба муроди дили расонад

کرمت به خود کشاند به مراد دل رساند

Ғами ин ва он намонад бидиҳад сафои сафойӣ

غم این و آن نماند بدهد صفا صفایی

Ҳиллаи ошиқони содиқи ?марвиди ҷузи мувофиқ

هله عاشقان صادق مروید جز موافق

Ки саодатӣаст собиқи зи даруни боўФоиӣ

که سعادتی است سابق ز درون باوفایی

Ба мақоми хок будӣ сафар ниҳон намӯдӣ

به مقام خاک بودی سفر نهان نمودی

Чу ба одамӣ раседӣ ҳилла то ба ин нпоиӣ

چو به آدمی رسیدی هله تا به این نپایی

Ту мусофирӣ равон кун сафарӣ бар осмон кун

تو مسافری روان کن سفری بر آسمان کن

Ту биҷунб пораи пора ки худо диҳад раҳоӣ

تو بجنب پاره پاره که خدا دهد رهایی

Бингар ба қатраи хӯн ки дилаш лақаб наҳодӣ

بنگر به قطره خون که دلش لقب نهادی

Ки бгшти гирди олам на зи роҳи пару пое

که بگشت گرد عالم نه ز راه پر و پایی

Нафасӣ рӯй ба мағриби нафасӣ рӯй ба машриқ

نفسی روی به مغرب نفسی روی به مشرق

Нафасӣ ба аршу курсӣ ки зи нури авлиёе

نفسی به عرش و کرسی که ز نور اولیایی

Бингар ба нури дида ки занад бар осмон ҳо

بنگر به نور دیده که زند بر آسمان‌ها

Ба касе ки нур додаш бинмоӣ ошноӣ

به کسی که نور دادش بنمای آشنایی

Хамаш аз сухани гузории ту магари қадами надорӣ

خمش از سخن گزاری تو مگر قدم نداری

Ту агар бузургворӣ чаҳ асири тангное

تو اگر بزرگواری چه اسیر تنگنایی