Чу яқин шудаи сети дилро ки ту ҷони ҷони ҷонӣ
چو یقین شدهست دل را که تو جان جان جانی
Бигушо дар аноят ки сутуни сад ҷаҳонӣ
بگشا در عنایت که ستون صد جهانی
Чу фироқи гашт саркаш бизанӣ ту гарданаши хуш
چو فراق گشت سرکش بزنی تو گردنش خوش
Ба қисоси ошиқонат ки ту сорми замонӣ
به قصاص عاشقانت که تو صارم زمانی
Чу висоли гашти лоғари ту бпрўрш ба соғар
چو وصال گشت لاغر تو بپرورش به ساغر
Ҳамаи чизро ба пешат хӯришӣаст ройгонӣ
همه چیز را به پیشت خورشی است رایگانی
Ба ҳамл расед охир ба саодати офтобат
به حمل رسید آخر به سعادت آفتابت
Ки ҷаҳон пер ёбад зи ту тобиши ҷавонӣ
که جهان پیر یابد ز تو تابش جوانی
Чаҳ самоъҳост дар ҷон чаҳ қробаҳҳои резон
چه سماعهاست در جان چه قرابههای ریزان
Ки ба гӯш мерасад зон дафу барбату ағонӣ
که به گوش میرسد زان دف و بربط و اغانی
Чаҳ параст ин гулистони зи дами ҳазордастон
چه پر است این گلستان ز دم هزاردستان
Ки зҳоиу ҳўии мисатони ту май аз қадаҳ ндонӣ
که ز های و هوی مستان تو می از قدح ندانی
Ҳамаи шохаҳо шукуфтаи маликони қадаҳи гирифта
همه شاخهها شکفته ملکان قدح گرفته
Ҳамагони зи хеши рафта ба шароби осмонӣ
همگان ز خویش رفته به شراب آسمانی
Бирасон саломи ҷонам ту бидон шаҳони валикин
برسان سلام جانم تو بدان شهان ولیکن
Ту касе ба ҳаш наёбӣ ки саломашони расонӣ
تو کسی به هش نیابی که سلامشان رسانی
Пашша низ бодаи хӯрдаи сару риш ёва карда
پشه نیز باده خورده سر و ریش یاوه کرده
Намрудро ба дашнаи з вуҷӯд карда фонӣ
نمرود را به دشنه ز وجود کرده فانی
Чу ба пашшаи ин расонад ту бигӯ ба пел чаҳ диҳад
چو به پشه این رساند تو بگو به پیل چه دهد
Чаҳ кунам ба шарҳ ноед май ҷоми ломаконӣ
چه کنم به شرح ناید می جام لامکانی
зи шароби ҷони пазириши саги Каҳфи ширгирш
ز شراب جان پذیرش سگ کهف شیرگیرش
Ки ба гирди ғор мисатон накунад ба ҷузи шабоне
که به گرد غار مستان نکند به جز شبانی
Чу сегӣ чунин з худ шуд ту бибин ки шери шарза
چو سگی چنین ز خود شد تو ببین که شیر شرزه
Чу вафо кунад чаҳ ёбад зи рҳиқи он ӯоне
چو وفا کند چه یابد ز رحیق آن اوانی
Табриз машриқӣ шуд ба тулӯъи шамси динӣ
تبریز مشرقی شد به طلوع شمس دینی
Ки аз ӯ расад шарорат ба кавокиби маъонӣ
که از او رسد شرارت به کواکب معانی