Ту зи ишқ худ напурсӣ ки чаҳ хубу дилрабое

تو ز عشق خود نپرسی که چه خوب و دلربایی

Ду ҷаҳон ба ҳам барояд чу ҷамоли худ намое

دو جهان به هم برآید چو جمال خود نمایی

Ту шароб ва мо сабуеи ту чу об ва мо чу ҷӯӣ

تو شراب و ما سبویی تو چو آب و ما چو جویی

На макони туро на сӯеу ҳама ба сӯии мое

نه مکان تو را نه سویی و همه به سوی مایی

Ба ту дил чигуна пуед назарам чигуна ҷӯяд

به تو دل چگونه پوید نظرم چگونه جوید

Ки сухан чигуна пурсади зи даҳон ки ту куҷое

که سخن چگونه پرسد ز دهان که تو کجایی

Ту ба гӯши дил чаҳ гуфтӣ ки ба хандааш шкФтӣ

تو به گوش دل چه گفتی که به خنده‌اش شکفتی

Ба даҳони не чаҳ додӣ ки гирифт қндхоиӣ

به دهان نی چه دادی که گرفت قندخایی

Ту ба май чаҳ ҷӯш додӣ ба асал чаҳ нӯш додӣ

تو به می چه جوش دادی به عسل چه نوش دادی

Ба хирад чаҳ ҳуш додӣ ки кунад блндроиӣ

به خرد چه هوش دادی که کند بلندرایی

зи ту хокҳо мунаққаши дили хокёни мушавваш

ز تو خاک‌ها منقش دل خاکیان مشوش

зи ту нохушӣ шудаи хуш ки хушӣ ва хуш физойӣ

ز تو ناخوشی شده خوش که خوشی و خوش فزایی

Тараб аз ту ботараб шуд аҷаб аз ту булъаҷаб шуд

طرب از تو باطرب شد عجب از تو بوالعجب شد

Карам аз ту нӯш лаб шуд ки Кариму прътоиӣ

کرم از تو نوش لب شد که کریم و پرعطایی

Дили хастаро ту ҷӯии зи ҳаводисаши ту шӯе

دل خسته را تو جویی ز حوادثش تو شویی

Суханӣ ба дарди гӯйӣ ки ҳамӯ кунад давое

سخنی به درد گویی که همو کند دوایی

з туаст абри гирёни з туаст барқи хандон

ز تو است ابر گریان ز تو است برق خندان

зи ту худ ҳазор чандон ки ту маъдани вафое

ز تو خود هزار چندان که تو معدن وفایی