Ҳаст дар ҳалқаи мо ҳалқаи рибои аҷабӣ

هست در حلقه ما حلقه ربایی عجبی

Қамарии бохабарии дарди давоеи аҷабӣ

قمری باخبری درد دوایی عجبی

Ҳаст дар сафаи мо сафи шиканӣ каз назараш

هست در صفه ما صف شکنی کز نظرش

Тобад аз равзани дили нури зёиии аҷабӣ

تابد از روزن دل نور ضیایی عجبی

Ин чаҳ ҷомаст ки аз айни бақои сари барзад

این چه جام است که از عین بقا سر برزد

То занад ҷони маниши толи Бақои аҷабӣ

تا زند جان منش طال بقایی عجبی

Ҳар кӣ аз зулмати ғам бар дил ӯ банд буд

هر کی از ظلمت غم بر دل او بند بود

Ёбад аз давлат ӯ бндгшоиии аҷабӣ

یابد از دولت او بندگشایی عجبی

Ин чаҳ саҳараст ки халқ аз назараш маҳрӯманд

این چه سحر است که خلق از نظرش محرومند

ё чаҳ абраст бар он моҳи лақоеи аҷабӣ

یا چه ابر است بر آن ماه لقایی عجبی

Аз куҷо тофт чунон моҳ дар ин қолаби тан

از کجا تافت چنان ماه در این قالب تن

То з ҷо рафт дил ва рафт ба ҷое аҷабӣ

تا ز جا رفت دل و رفت به جایی عجبی

Чун дил аз хонаи ваҳми ҳдсон берун шуд

چون دل از خانه وهم حدثان بیرون شد

зи яке дона дар дид сароеи аҷабӣ

ز یکی دانه در دید سرایی عجبی

наменамӯд аз дару девори саро дар тобиш

می‌نمود از در و دیوار سرا در تابش

Ҳашт ҷинати зи яке рӯҳ физойӣ аҷабӣ

هشت جنت ز یکی روح فزایی عجبی

Шамси табриз аз ин хавфу раҷои бозрҳон

شمس تبریز از این خوف و رجا بازرهان

То барояд зи адами хавфу раҷои аҷабӣ

تا برآید ز عدم خوف و رجایی عجبی