Ба дағал кӣ бгзинди дили ёрами ёрӣ

به دغل کی بگزیند دل یارم یاری

Кӣ фиребади шаҳи таррори марои таррорӣ

کی فریبد شه طرار مرا طراری

Кӣ миёни ман ва он ёри бгнҷди мӯе

کی میان من و آن یار بگنجد مویی

Кӣ дар он гулшану гулзори бхспди Марӣ

کی در آن گلشن و گلزار بخسپد ماری

Анкабутӣ бутанд парда ағёр шавад

عنکبوتی بتند پرده اغیار شود

Ҳамчуи садиқу Муҳамади ман ва ӯ дар ғорӣ

همچو صدیق و محمد من و او در غاری

Гули Садбарги зи рашки рух ӯ ҷома дарид

گل صدبرگ ز رشک رخ او جامه درید

Ҳоли гул чунк чунинаст чаҳ бошад хорӣ

حال گل چونک چنین است چه باشد خاری

Ҳам бигӯям ду се байтӣ ки ндонӣ сару пош

هم بگویم دو سه بیتی که ندانی سر و پاش

Лек баҳри дили ман риш биҷунбон корӣ

لیک بهر دل من ریش بجنبان کآری

Бас табибаст ки ҳушёр кунад маҷнӯн ро

بس طبیب است که هشیار کند مجنون را

Венаи табибами нҳлд дар ду ҷаҳони ҳушёрӣ

وین طبیبم نهلد در دو جهان هشیاری

Офтоби рух ӯро ҳашам теғ занем

آفتاب رخ او را حشم تیغ زنیم

Ки нахоҳем ба ҷуз дидан ӯ идрорӣ

که نخواهیم به جز دیدن او ادراری

Мо чу хўршидпрстим бар ин бом рӯем

ما چو خورشیدپرستیم بر این بام رویم

То напушади рухи хуршеди зи мо деворӣ

تا نپوشد رخ خورشید ز ما دیواری

Кист хуршед бигӯ шамси ҳақи табризӣ

کیست خورشید بگو شمس حق تبریزی

Ки нагунҷад сифаташ дар суҳуфи гуфторӣ

که نگنجد صفتش در صحف گفتاری

Хониш
ғзл шморҳ 2871 — ъндлӣб