Неи ту шаклии дгарӣ санг набошӣ ту зарӣ

نی تو شکلی دگری سنگ نباشی تو زری

Санги ҳам буии барад низ ки зибогҳрӣ

سنگ هم بوی برد نیز که زیباگهری

Дили ниҳодам ки ба ҳамсоягӣат хона кунам

دل نهادم که به همسایگیت خانه کنم

Ки басии нодиру сабз ватару олии шаҷарӣ

که بسی نادر و سبز و تر و عالی شجری

Сабзаҳо ҷумла дар ин сабзии ту маҳв шаванд

سبزه‌ها جمله در این سبزی تو محو شوند

Ман чаҳ гӯям китарӣ ту намонад ба тарӣ

من چه گویم که تری تو نماند به تری

Гарчи чун шеру шукр бо ҳамаи омехта Эй

گرچه چون شیر و شکر با همه آمیخته‌ای

Ҳеҷ ақлӣ напазирад зи ту ки зини нафарӣ

هیچ عقلی نپذیرد ز تو که زین نفری