Теғрогар ту чу хуршеди дамии риндаи занӣ

تیغ را گر تو چو خورشید دمی رنده زنی

Бар сару сблти ин хандаи занони хандаи занӣ

بر سر و سبلت این خنده زنان خنده زنی

Жандаи пӯшедӣу ҷома мулкӣ баркандӣ

ژنده پوشیدی و جامه ملکی برکندی

Пораи пораи дили моро ту бар он жандаи занӣ

پاره پاره دل ما را تو بر آن ژنده زنی

Ҳар кӣ бандӣаст аз ин об ва аз ин гули барраад

هر کی بندی است از این آب و از این گل برهد

Гар ту як банд аз он турра бар ин бандаи занӣ

گر تو یک بند از آن طره بر این بنده زنی

Соқиои ақл куҷо монад ё шарму адаб

ساقیا عقل کجا ماند یا شرم و ادب

Зон май лаъл чу бар мардуми шармандаи занӣ

زان می لعل چو بر مردم شرمنده زنی

Моҳ фарбеҳ шавад он сон ки нагунҷад дар чарх

ماه فربه شود آن سان که نگنجد در چرخ

Гар ту тобии зи рахт бар маи тобандаи занӣ

گر تو تابی ز رخت بر مه تابنده زنی

Моҳ мегуяд бо Зуҳра кигар масти шӯй

ماه می‌گوید با زهره که گر مست شوی

зи ончи ман маст шудам зарби парокандаи занӣ

ز آنچ من مست شدم ضرب پراکنده زنی

Моҳ то моҳӣ аз ин соқӣ ҷон сармастанд

ماه تا ماهی از این ساقی جان سرمستند

Нақди бустони ту чаро лофи зи ояндаи занӣ

نقد بستان تو چرا لاف ز آینده زنی

Хези комрўзи ҳумоюну хушу фархундаи сет

خیز کامروز همایون و خوش و فرخنده‌ست

Хосса ки чашм бар он чеҳраи фархундаи занӣ

خاصه که چشم بر آن چهره فرخنده زنی

Сари боз аз каллау пош аз ин канда ғамӣ аст

سر باز از کله و پاش از این کنده غمی است

Барраади пош агар теша бар ин кандаи занӣ

برهد پاش اگر تیشه بر این کنده زنی

Ҳиллае бози каллаи боздиҳ ва пар бигушо

هله ای باز کله بازده و پر بگشا

Вақт он шуд ки бар он давлати пояндаи занӣ

وقت آن شد که بر آن دولت پاینده زنی

Ҳамчуи Мансури ту бар дор кун ин нотиқа ро

همچو منصور تو بر دار کن این ناطقه را

Чу занон чанд бар ин пунбау поғндаҳи занӣ

چو زنان چند بر این پنبه و پاغنده زنی