Чаҳ ҳарисӣ ки маро бехур ва бехоб кунӣ

چه حریصی که مرا بی‌خور و بی‌خواب کنی

Дркшӣ рӯйу маро рӯй ба миҳроб кунӣ

درکشی روی و مرا روی به محراب کنی

Обро дар даҳанами талхтар аз заҳр кунӣ

آب را در دهنم تلخ‌تر از زهر کنی

Зуҳраамро бабрӣ дар ғами худ об кунӣ

زهره‌ام را ببری در غم خود آب کنی

Сӯии ҳаҷи ронӣ ва дар бодияам қатъ кунӣ

سوی حج رانی و در بادیه‌ام قطع کنی

Уштуру рахти марои қисмат аъроб кунӣ

اشتر و رخت مرا قسمت اعراب کنی

Гуҳ бубахшӣ самару заръи маро хушк кунӣ

گه ببخشی ثمر و زرع مرا خشک کنی

Гуҳ ба боронаши ҳамеи сухра сайлоб кунӣ

گه به بارانش همی سخره سیلاب کنی

Чун зи доми ту гурезами ту ба тирами дузӣ

چون ز دام تو گریزم تو به تیرم دوزی

Чун сӯии доми рӯми даст ба мизроб кунӣ

چون سوی دام روم دست به مضراب کنی

Боадаб бошам гӯйӣ ки бирав маст на Эй

باادب باشم گویی که برو مست نه‌ای

Бе адаби гирдами ту қисса одоб кунӣ

بی ادب گردم تو قصهٔ آداب کنی

Гар бабории ту чу борони карам бар бомам

گر بباری تو چو باران کرم بر بامم

Ҳар ду чашмами зи наму қатра чу мизоб кунӣ

هر دو چشمم ز نم و قطره چو میزاب کنی

Гуҳи азлат ту бигӯе ки чу рҳбони гаштӣ

گهِ عزلت تو بگویی که چو رهبان گشتی

Гуҳи суҳбати ту марои душман асҳоб кунӣ

گهِ صحبت تو مرا دشمن اصحاب کنی

Гар қсб вор напечам дили худ дар ғами ту

گر قصب‌وار نپیچم دل خود در غم تو

Чун қсби печи марои ҳолк маҳтоб кунӣ

چون قصب‌پیچ مرا هالک مهتاب کنی

Дар таваккул ту бигӯе ки сабаби суннати мост

در توکل تو بگویی که سبب سنت ماست

Дар тсбби ту нкўҳидн асбоб кунӣ

در تسبب تو نکوهیدن اسباب کنی

Бози ҷон сайд кунӣ чнгл ӯ дршкнӣ

باز جان صید کنی چنگل او درشکنی

Тан шавад клби муаллими таш беноб кунӣ

تن شود کلب معلم تش بی‌ناب کنی

Заргари ранги рухи мо чу дуконӣ гирад

زرگر رنگ رخ ما چو دکانی گیرد

Лақаби заргари моро ҳама қуллоб кунӣ

لقب زرگر ما را همه قَلّاب کنی

Ман ки бошам ки ба даргоҳи ту субҳи содиқ

من که باشم که به درگاه تو صبح صادق

Ҳаст ларзон ки мабодоаш ки каззоб кунӣ

هست لرزان که مباداش که کذاب کنی

Ҳамаро нафй кунӣ боздиҳии сад чандон

همه را نفی کنی بازدهی صد چندان

Даии диҳӣ ва ба баҳораши ҳама эҷоб кунӣ

دی دهی و به بهارش همه ایجاب کنی

Бизанӣ гардани анҷуми ту ба теғи хуршед

بزنی گردن انجم تو به تیغ خورشید

Бозашони ҳам ту фурӯз рух унноб кунӣ

بازشان هم تو فروز رخ عناب کنی

Чу хамаш кард бигӯе ки бигӯ ва чу бигуфт

چو خمش کرد بگویی که بگو و چو بگفت

Гӯйяши пас ту чаро фатҳи чунин боб кунӣ

گویی‌اش پس تو چرا فتح چنین باب کنی