эй аз варои пардаҳо тоби ту тобистони мо

ای از ورای پرده‌ها تاب تو تابستان ما

Моро чу тобистони бабри дили гарм то бустони мо

ما را چو تابستان ببر دل گرم تا بستان ما

эй чашми ҷонро тўтёи охир куҷо рафтӣ биё

ای چشم جان را توتیا آخر کجا رفتی بیا

То оби раҳмати барзанад аз саҳни оташдони мо

تا آب رحمت برزند از صحن آتشدان ما

То сабза гардад шӯраҳо то равза гардад гӯрҳо

تا سبزه گردد شوره‌ها تا روضه گردد گورها

Ангур гардад ғӯраҳо то пухта гардад нони мо

انگور گردد غوره‌ها تا پخته گردد نان ما

эй офтоби ҷону дил эй офтоб аз ту хаҷал

ای آفتاب جان و دل ای آفتاب از تو خجل

Охир бибин кин обу гул чун басти гирди ҷони мо

آخر ببین کاین آب و گل چون بست گرد جان ما

Шуд хорҳо гулзорҳо аз ишқи рӯяти борҳо

شد خارها گلزارها از عشق رویت بارها

То сад ҳазор иқрорҳо афканд дар имони мо

تا صد هزار اقرارها افکند در ایمان ما

эй сӯрати ишқи абади хуш рӯ намӯдӣ дар ҷасад

ای صورت عشق ابد خوش رو نمودی در جسد

То раҳи барии сӯии аҳади ҷонро аз ин зиндони мо

تا ره بری سوی احد جان را از این زندان ما

Дар дӯд ғам бигушо тараби рӯзии намо аз айни шаб

در دود غم بگشا طرب روزی نما از عین شب

Рӯзии ғарибу булъаҷаб эй субҳи нўроФшони мо

روزی غریب و بوالعجب ای صبح نورافشان ما

Гавҳар кунӣ хрмҳраҳро Зуҳраи бадарии Зуҳра ро

گوهر کنی خرمهره را زهره بدری زهره را

Султон кунӣ бебаҳраро шобош эй султони мо

سلطان کنی بی‌بهره را شاباش ای سلطان ما

Кӯи дидаҳо дархуради ту то дррсд дар гирди ту

کو دیده‌ها درخورد تو تا دررسد در گرد تو

Кӯи гӯш ҳуш оварад ту то башнавад бурҳони мо

کو گوش هوش آورد تو تا بشنود برهان ما

Чун дил шавад эҳсони шимур дар шукри он шохи шукр

چون دل شود احسان شمر در شکر آن شاخ شکر

Наъраи براردи чошнӣ аз бех ҳар дандони мо

نعره برآرد چاشنی از بیخ هر دندان ما

Омад зи ҷони бонги дуҳул то ҷузвҳо ояд ба кул

آمد ز جان بانگ دهل تا جزوها آید به کل

Райҳон ба райҳони гул ба гул аз ҳабси хорстони мо

ریحان به ریحان گل به گل از حبس خارستان ما