Гар саронро бе сиррии дрўостӣ

گر سران را بی‌سری درواستی

Сарнигӯнонро сиррии дрўостӣ

سرنگونان را سری درواستی

Аз барои шарҳи оташҳои ғам

از برای شرح آتش‌های غم

ё забонӣ ё дилии брҷостӣ

یا زبانی یا دلی برجاستی

ё шуъоъӣ зон рухи маҳтоб ӯ

یا شعاعی زان رخ مهتاب او

Дар шаби торики ғам бо мостӣ

در شب تاریک غم با ماستی

ё касе дигар барои ҳамдамӣ

یا کسی دیگر برای همدمی

Ҳам аз он рӯ бесар ва бе постӣ

هم از آن رو بی‌سر و بی‌پاستی

Гар асар будӣ аз он ма бар замин

گر اثر بودی از آن مه بر زمین

Нолаҳо аз осмон бархестӣ

ناله‌ها از آسمان برخاستی

Вар на дасти ғайри тестӣ бар даҳон

ور نه دست غیر تستی بر دهان

Росту чап бе ин даҳони ғўғостӣ

راست و چپ بی‌این دهان غوغاستی

Гар аз он дар пуртӯй бар дил задӣ

گر از آن دُر پرتوی بر دل زدی

ё ба дарё ё худ ӯ дрёстӣ

یا به دریا یا خود او دریاستی

Вар на ғайрат хок зад дар чашми дил

ور نه غیرت خاک زد در چشم دل

Чашмаи чашмаи сӯии дрёҳостӣ

چشمه چشمه سوی دریاهاستی

Нест пурвои ду олами ишқ ро

نیست پروای دو عالم عشق را

Вар на зи ало ҳар ду олами лостӣ

ور نه ز الا هر دو عالم لاستی

Ишқро худ хок бошӣ орзӯ аст

عشق را خود خاک باشی آرزو است

Вар на ошиқ бар сари ҷўзостӣ

ور نه عاشق بر سر جوزاستی

То чу барфи ин ҳар ду олам дар гудоз

تا چو برف این هر دو عالم در گداز

зи оташи ишқи ҷҳими осостӣ

ز آتش عشق جحیم آساستی

Аждаҳоӣ ишқ хӯрдӣ ҷумла ро

اژدهای عشق خوردی جمله را

Гар Асо дар панҷаи мўсостӣ

گر عصا در پنجهٔ موساستی

Луқма Эй кардӣ ду оламро чунонк

لقمه‌ای کردی دو عالم را چنانکْ

Пеши ҷўъи клби нони иктостӣ

پیش جوع کلب نان یکتاستی

Пеши шамси аддӣн табриз омадӣ

پیش شمس‌الدین تبریز آمدی

То таҷаллиҳоаш мстўФостӣ

تا تجلی‌هاش مستوفاستی