Ҳам ту шамъии ҳам ту шоҳиди ҳам ту май

هم تو شمعی هم تو شاهد هم تو می

Ҳам баҳорӣ дар миёни моҳи дай

هم بهاری در میان ماه دی

Ҳар тараф аз ишқи ту пари сӯхта

هر طرف از عشق تو پَر سوخته

Офтоб ва сад ҳазорон ҳамчуи дай

آفتاب و صد هزاران همچو دی

Чун ҳамеша оташат дар не фитад

چون همیشه آتشت در نی فتد

Рафт шукри зини ҳавас дар ҷони не

رفت شِکَّر زین هوس در جان نی

Сар буридӣ сад ҳазоронро ба ишқ

سر بُریدی صد هزاران را به عشق

Зуҳраи неи ҷонро ки гуядҳоиу ҳай

زهره نِی جان را که گوید های و هی

Ошиқон созидаҳанд аз чашми бад

عاشقان سازیده‌اند از چشم بد

Хонаҳо зери замин чун шаҳри рай

خانه‌ها زیر زمین چون شهر ری

Нест аз дониши бтар ашкнҷаҳ Эй

نیست از دانش بتر اشکنجه‌ای

Вой онк монад андари нек ва бе

وای آنک ماند اندر نیک و بی

Он занони Мисри андари бихўдӣ

آن زنانِ مصر اندر بیخودی

Захмҳо хӯрда накарда вои вай

زخم‌ها خورده نکرده وای وی

Дар шаби миъроҷи шоҳ аз бихўдӣ

در شب معراج شاه از بیخودی

Садҳазорони солаи раҳро карда тай

صدهزاران‌ساله ره را کرده طی

Бршкн аз бодаҳои бихўдон

برشکن از باده‌های بیخودان

Таҳтаи бандии зи устихону арақу пай

تخته‌بندی ز استخوان و عرق و پی

Шамси табризии ту моро маҳв кун

شمس تبریزی تو ما را محو کن

зи онки ту чун офтобии мо чу фӣ

ز آنک تو چون آفتابی ما چو فِی

Хониш
ғзл шморҳ 2922 — ъндлӣб