Ту чаро ҷумлаи наботу шукрӣ

تو چرا جمله نبات و شکری

Ту чаро дилбару ширини назарӣ

تو چرا دلبر و شیرین نظری

Ту чаро ҳамчуи гули хандонӣ

تو چرا همچو گل خندانی

Ту чаро тоза чу шохи шаҷарӣ

تو چرا تازه چو شاخ شجری

Ту ба як ханда чаро роҳи занӣ

تو به یک خنده چرا راه زنی

Ту ба як ғамза чаро ақли барӣ

تو به یک غمزه چرا عقل بری

Ту чаро соф чу саҳни фалакӣ

تو چرا صاف چو صحن فلکی

Ту чаро чуст чу қурси қамарӣ

تو چرا چست چو قرص قمری

Ту чаро бебуна чун дарёӣ

تو چرا بی‌بنه چون دریایی

Ту чаро равшану хуш чун гуҳарӣ

تو چرا روشن و خوش چون گهری

Оқилонро з чаҳ девона кунӣ

عاقلان را ز چه دیوانه کنی

эй ҳамаи пешаи ту фитна гарӣ

ای همه پیشه تو فتنه گری

Сокинонро з чаҳ дар рақси оре

ساکنان را ز چه در رقص آری

зи одамӣу малику деву парӣ

ز آدمی و ملک و دیو و پری

Ту чаро тавбаи мардуми шиканӣ

تو چرا توبه مردم شکنی

Ту чаро пардаи мардуми бадарӣ

تو چرا پرده مردم بدری

Ҳамаи дилҳо чу дар андеша туаст

همه دل‌ها چو در اندیشه توست

Ту куҷое ба чаҳ андешаи дарӣ

تو کجایی به چه اندیشه دری