Гармии мҷўии ало аз сӯзиши дарунӣ

گرمی مجوی الا از سوزش درونی

Зеро нагашт равшани дили зи оташи бурунӣ

زیرا نگشت روشن دل ز آتش برونی

Бемори ранҷ бояд то шоҳ ғайб ояд

بیمار رنج باید تا شاه غیب آید

Дар сина дргшоид гуяд зи лутф чунӣ

در سینه درگشاید گوید ز لطف چونی

Он нофаҳои оҳӯ ва он зулфи ёри хуши ху

آن نافه‌های آهو و آن زلف یار خوش خو

Онро ту дар камии ҷӯ кон нест дар фузӯнӣ

آن را تو در کمی جو کان نیست در فزونی

То одамӣ намирад ҷон малик нагирад

تا آدمی نمیرد جان ملک نگیرد

Ҷузи кушта кӣ пазиради ишқнигор хӯнӣ

جز کشته کی پذیرد عشق نگار خونی

Ишқаш бигуфта бо ту ё мо рӯем ё ту

عشقش بگفته با تو یا ما رویم یا تو

Сокин мабош то ту дар ҷунбишу сукӯнӣ

ساکن مباش تا تو در جنبش و سکونی

Бар дил чу захм ронад дили сари ҷони бидонад

بر دل چو زخم راند دل سر جان بداند

Онгаҳ на айб монад дар нафасу неи ҳрўнӣ

آنگه نه عیب ماند در نفس و نی حرونی

Ғам чун туро фишорад то аз худати برارد

غم چون تو را فشارد تا از خودت برآرد

Пас бар ту нури борад аз чархи обгунӣ

پس بر تو نور بارد از چرخ آبگونی

Дар айн дард биншин ҳар лаҳзаи дӯст май байн

در عین درد بنشین هر لحظه دوست می‌بین

Охир чаро ту мискини андари паии фусунӣ

آخر چرا تو مسکین اندر پی فسونی

Табриз ҷон фузудӣ чун шамс ҳақ намӯдӣ

تبریز جان فزودی چون شمس حق نمودی

Аз ваии хуҷаста будӣ пайвастаи неи кунунӣ

از وی خجسته بودی پیوسته نی کنونی