эй мубдиъӣ ки сагро бар шер ме физойӣ

ای مبدعی که سگ را بر شیر می‌فزایی

Санг сияҳ бигирӣ омӯзяш саққое

سنگ سیه بگیری آموزیش سقایی

Баси шоҳу баси Фаридун каз теғашон чакад хӯн

بس شاه و بس فریدون کز تیغشان چکد خون

Зон рӯй ҳамчуи лола лўлӣасту лолкоиӣ

زان روی همچو لاله لولی است و لالکایی

Номӯсёни саркаши ҷаббортар зи оташ

ناموسیان سرکش جبارتر ز آتش

Дар кӯии ишқи гардони имрӯз дар гадоӣ

در کوی عشق گردان امروز در گدایی

Қаҳраст кори оташи гиряи сети пешаи шамъ

قهر است کار آتش گریه‌ست پیشه شمع

Аз мо вафоу хизмати вази ёр бе вафое

از ما وفا و خدمت وز یار بی‌وفایی

Оташ ки ӯ нахандад хокистарасту дӯдӣ

آتش که او نخندد خاکستر است و دودی

Шамъӣ ки ӯ нигаред чӯбӣ буд Асое

شمعی که او نگرید چوبی بود عصایی

Он хар буд ки ояд дар бӯстони дунё

آن خر بود که آید در بوستان دنیا

Хоўндаҳро наҷуед уфтад ба жожхоиӣ

خاونده را نجوید افتد به ژاژخایی

Хоўнди бӯстонро аввали биҷавӣ эй хар

خاوند بوستان را اول بجوی ای خر

То аз харии раҳеи ту зон лутфу кибриёе

تا از خری رهی تو زان لطف و کبریایی

Омад ғарибӣ аз раҳи меҳмон меҳтарӣ шуд

آمد غریبی از ره مهمان مهتری شد

Меҳмонеи бкрдши бокору бокёиӣ

مهمانیی بکردش باکار و باکیایی

Барӣонаҳои фахрии санбусаҳои нодир

بریانه‌های فاخر سنبوسه‌های نادر

Шамъу шаробу шоҳиди баси халъати атое

شمع و شراب و شاهد بس خلعت عطایی

Моҳяш кард меҳмон ҳар рӯз ба зи рӯзӣ

ماهیش کرد مهمان هر روز به ز روزی

Чун ҳасани дилбари мо дар дилбарӣ физойӣ

چون حسن دلبر ما در دلبری فزایی

Ҳар шаб ғариб гуфтӣ некӯаст ин валикин

هر شب غریب گفتی نیکو است این ولیکن

Меҳмоняти намоям чун шаҳри мо биёе

مهمانیت نمایم چون شهر ما بیایی

Он меҳтар аз таҳайюр гуфт эй аҷаб чаҳ бошад

آن مهتر از تحیر گفت ای عجب چه باشد

Беҳтар аз ин тнъми венаи халъати баҳоӣ

بهتر از این تنعم وین خلعت بهایی

Зин гуфт ҳоҷ кӯла шуд дар дилаши гулӯла

زین گفت حاج کوله شد در دلش گلوله

Зеро надида буд ӯ меҳмонеи самое

زیرا ندیده بود او مهمانیی سمایی

Ин миваҳои дунёи гули пораҳост рангин

این میوه‌های دنیا گل پاره‌هاست رنگین

Чаҳ буд Наими дунёи ҷузи нону нони рибоӣ

چه بود نعیم دنیا جز نان و نان ربایی

намегуфт эй худоёи моро ба шаҳр ӯ бар

می‌گفت ای خدایا ما را به شهر او بر

То ҳосил ояд он ҷои дилро гиреҳи гушойӣ

تا حاصل آید آن جا دل را گره گشایی

Бигузашт чанд солӣ дар интизори ин дам

بگذشت چند سالی در انتظار این دم

Бе интизори надиҳади ҳаргизи давои давое

بی انتظار ندهد هرگز دوا دوایی

намегуфт эй мусаббиби брсози як баҳона

می‌گفت ای مسبب برساز یک بهانه

Зеро сабаби тусозӣ дар доми ибтилое

زیرا سبب تو سازی در دام ابتلایی

Бисёр шуд дуояш омад зи ҳақи иҷобат

بسیار شد دعایش آمد ز حق اجابت

То мард эй худо гӯ дид аз худои худоӣ

تا مرد ای خدا گو دید از خدا خدایی

Шаҳи ҷусти як расӯлӣ то он тараф фиристад

شه جست یک رسولی تا آن طرف فرستد

То он тарафи расонади пайғоми кадхудое

تا آن طرف رساند پیغام کدخدایی

Ин мирдоди ришвати пинҳону ошкоро

این میرداد رشوت پنهان و آشکارا

То мейрро фиристад шоҳ аз карами намое

تا میر را فرستد شاه از کرم نمایی

Шаҳи ҳам қабул кардаш гуфтои ту бар бидон ҷо

شه هم قبول کردش گفتا تو بر بدان جا

Пайғоми мо азирои тӯтии хуши навое

پیغام ما ازیرا طوطی خوش نوایی

Пас соз кард раҳро ҳамроҳ шуд сипаҳ ро

پس ساز کرد ره را همراه شد سپه را

Дар пеш кард маро аз баҳри равшаноӣ

در پیش کرد مه را از بهر روشنایی

Манзил ба манзили он сӯ мешуд чу сайл дар ҷӯ

منزل به منزل آن سو می‌شد چو سیل در جو

Саҷдаи кунону ҷӯёни асрори авлиёе

سجده کنان و جویان اسرار اولیایی

Чун Мӯсои паямбар аз баҳри Хизри анвар

چون موسی پیمبر از بهر خضر انور

Карда сафар ба сад пар чун ҳудҳуди ҳавоӣ

کرده سفر به صد پر چون هدهد هوایی

Чун пари Ҷабраилии кӯи пайк арш омад

چون پر جبرئیلی کو پیک عرش آمد

То зон сафар диҳад ӯ аҳкомро равое

تا زان سفر دهد او احکام را روایی

Маи кӯ мунаввар омад доим мусофир омад

مه کو منور آمد دایم مسافر آمد

эй моҳи рӯ сафар кун чун шамъи ин сарое

ای ماه رو سفر کن چون شمع این سرایی

Ҳар ҳолатат чу бурҷӣ дар ваии дарӣу дарҷӣ

هر حالتت چو برجی در وی دری و درجی

Ғами оташӣу барқии шодии ту зёиӣ

غم آتشی و برقی شادی تو ضیایی

Кӯтаҳ кунам баёнро рафт он расӯли он ҷо

کوته کنم بیان را رفت آن رسول آن جا

Чун барг ки кашидаш дилбар ба каҳрабое

چون برگ که کشیدش دلبر به کهربایی

Мо чун қатори пӯёни дасти кушандаи пинҳон

ما چون قطار پویان دست کشنده پنهان

Дастии ниҳон ки набӯд касро аз ӯ раҳоӣ

دستی نهان که نبود کس را از او رهایی

Инро ба чап кашонад ва онро ба рости орад

این را به چپ کشاند و آن را به راست آرد

Инро ба васли орад ва онро сӯии ҷудоӣ

این را به وصل آرد و آن را سوی جدایی

Васлаши намояди он сӯ то маст ва гарм гардад

وصلش نماید آن سو تا مست و گرم گردد

Ва он сӯй ҳиҷр бошад макрӣаст ин дағое

و آن سوی هجر باشد مکری است این دغایی

ДррФти он мъло дар шаҳри ҳамчуи дарё

دررفت آن معلا در شهر همچو دریا

Аз кӯ ба кӯ ҳаме шуд к-эии мақсадами куҷое

از کو به کو همی‌شد کای مقصدم کجایی

Ҷӯянда чун шитобади матлӯбро биёбад

جوینده چون شتابد مطلوب را بیابد

Мо огаҳем ки ту дар ҷусту ҷӯии мое

ما آگهیم که تو در جست و جوی مایی

Шуд ногаҳон ба кӯе сармаст шуд зи бӯе

شد ناگهان به کویی سرمست شد ز بویی

Ақлаш парид аз сари поро намонад пое

عقلش پرید از سر پا را نماند پایی

Пайғоми киқбодш ҷумла бишуд зи ёдаш

پیغام کیقبادش جمله بشد ز یادش

Кӯи дониши расӯлӣ то маҳфили андроиӣ

کو دانش رسولی تا محفل اندرآیی

Чли рӯз бар сари кӯ сармаст монад аз он бӯ

چل روز بر سر کو سرمست ماند از آن بو

Ҳайрон шудаи раият бо мейрҳои ҳоӣ

حیران شده رعیت با میرهای‌هایی

Неи ҳукму неи аморати неи ғуслу неи таҳорат

نی حکم و نی امارت نی غسل و نی طهارت

Не гуфту неи ишорати неи майли ағтзоиӣ

نی گفت و نی اشارت نی میل اغتذایی

Зу ҳар кӣ ҷуст корӣ мегуфт хираи оре

زو هر کی جست کاری می‌گفت خیره آری

Ореу неи яке дон дар вақти хира рое

آری و نی یکی دان در وقت خیره رایی

Кӯи хаймау тавилаи кӯи кору ҳолу ҳила

کو خیمه و طویله کو کار و حال و حیله

Кӯи Димнау Калилаи кӯи коди кадхудое

کو دمنه و کلیله کو کد کدخدایی

Сайлоб ишқ омад не дом монад неи дад

سیلاب عشق آمد نی دام ماند نی دد

Чун сайл шуд ба баҳрӣ бебадву миннатҳое

چون سیل شد به بحری بی‌بدو و منتهایی

Гуфт эй рафиқ ҷуфтӣ кардӣ ҳар онч гуфтӣ

گفت ای رفیق جفتی کردی هر آنچ گفتی

Барадии маро аз асфал то мсъди ълоиӣ

بردی مرا از اسفل تا مصعد علایی

Ин дарс ки шунӯдами ҳаргиз нахонда будам

این درس که شنودم هرگز نخوانده بودم

Дарсӣаст неи вситии не низ мнтқоиӣ

درسی است نی وسیطی نی نیز منتقایی

Даъвӣат ба зи маънии маънӣат ба зи даъвӣ

دعویت به ز معنی معنیت به ز دعوی

Ҷон рӯй дар ту дорад ки қиблаи дуое

جان روی در تو دارد که قبله دعایی

Ин ҷумлаи бади бдоити кӯи боқии ҳикоят

این جمله بد بدایت کو باقی حکایت

Вопрс аз ӯ ки додат дар гӯши ашнўоиӣ

واپرس از او که دادت در گوش اشنوایی

ё раби зулмати нафасии брдри ҳиҷоби ҳиссӣ

یا رب ظلمت نفسی بردر حجاب حسی

Гар мис намӯд мисии охири ту кӣмёӣ

گر مس نمود مسی آخر تو کیمیایی

Садри алрҷоли ҳқои фии масдари албло

صدر الرجال حقا فی مصدر البلا

Валлоҳи мо ълўнои алои боътно

والله ما علونا الا باعتنا

ё содтӣу қавмии иўФўни болъҳўд

یا سادتی و قومی یوفون بالعهود

Мо хоби ман тҳлии болсдқу алўФо

ما خاب من تحلی بالصدق و الوفا