эй ҳилаи ҳоти ширин то кӣ марои фиребӣ

ای حیله‌هات شیرین تا کی مرا فریبی

Онро ки малик кардӣ дигар чаро фиребӣ

آن را که ملک کردی دیگر چرا فریبی

Аммо чу ҷумлаи олами малик туаст куллӣ

اما چو جمله عالم ملک تو است کلی

Беруни зи маликати худ дигар киро фиребӣ

بیرون ز ملکت خود دیگر که را فریبی

Довӯдро фиребӣ дар доми малику давлат

داوود را فریبی در دام ملک و دولت

Ва Айюбро дигаргуни андари балои фиребӣ

و ایوب را دگرگون اندر بلا فریبی

Онро ба донаи барадии венаро ба доми барадӣ

آن را به دانه بردی وین را به دام بردی

Он дом дона шуд чун ту хуши лақои фиребӣ

آن دام دانه شد چون تو خوش لقا فریبی

Фиръавни олимиро бФрибд ва надонад

فرعون عالمی را بفریبد و نداند

Кони хоин дағоро ҳам дар дағои фиребӣ

کان خاین دغا را هم در دغا فریبی

эй камтарини фиребати сад хунбҳоии сайдон

ای کمترین فریبت صد خونبهای صیدان

эй пурбаҳо ки ӯро ту бе баҳои фиребӣ

ای پربها که او را تو بی‌بها فریبی

эй дили худо касеро доне чаҳ сони фиребад

ای دل خدا کسی را دانی چه سان فریبد

Охири ту ҷумлагонро худ аз худои фиребӣ

آخر تو جملگان را خود از خدا فریبی