эй онки ҷони моро дар глшкр кашидӣ

ای آنک جان ما را در گلشکر کشیدی

Чун ҷону дили ббрдии худро ту дркшидӣ

چون جان و دل ببردی خود را تو درکشیدی

Моро чу соя дидӣ аз пои дрФтодаҳ

ما را چو سایه دیدی از پای درفتاده

Ҷоно чу сарви саркаш аз соя сар кашидӣ

جانا چو سرو سرکش از سایه سر کشیدی

Чун сайл дар кҳстони мо сӯ ба сӯи дуона

چون سیل در کهستان ما سو به سو دوانه

Андари пяти ту хаймаи сӯй дигар кашидӣ

اندر پیت تو خیمه سوی دگر کشیدی

Ту он маӣ ки ҳар кӯ омад ба хирмани ту

تو آن مهی که هر کو آمد به خرمن تو

Монанди офтобаш дар кон зар кашидӣ

مانند آفتابش در کان زر کشیدی

Киштии зи рашки моро борӣ чу ашки мо ро

کشتی ز رشک ما را باری چو اشک ما را

Аз чашм худ Маяфкан чун дар назар кашидӣ

از چشم خود میفکن چون در نظر کشیدی

Бар ошиқати зи сад сӯ аз халқ захм ояд

بر عاشقت ز صد سو از خلق زخم آید

Аз лутфу раҳмати худ пешаш сипар кашидӣ

از لطف و رحمت خود پیشش سپر کشیدی

Як қавмро ба ҳиялати бастӣ ба банди заррин

یک قوم را به حیلت بستی به بند زرین

Як қавмро ба ҳуҷҷати андар сафар кашидӣ

یک قوم را به حجت اندر سفر کشیدی

Оўаҳ ки шуд фузулӣ дар хӯн чанд гӯлӣ

آوه که شد فضولی در خون چند گولی

Раҳмӣ бикун бар он каш дар шӯр ва шар кашидӣ

رحمی بکن بر آن کش در شور و شر کشیدی

Аз чашми ошиқонати шаб хоб шуд рамида

از چشم عاشقانت شب خواب شد رمیده

Зеро ки бедилонро вақт саҳар кашидӣ

زیرا که بی‌دلان را وقت سحر کشیدی

эй ишқи дили надорӣ то ки дилат бисӯзад

ای عشق دل نداری تا که دلت بسوزد

Худ ҷумлаи дили ту дории дилро ту баркашидӣ

خود جمله دل تو داری دل را تو برکشیدی

Бас кун ки нақли исо аз бихўдӣу мастӣ

بس کن که نقل عیسی از بیخودی و مستی

Дар охири сутурон дар пеш хар кашидӣ

در آخر ستوران در پیش خر کشیدی