Чун рӯй оташинро як дам ту ме напӯшӣ

چون روی آتشین را یک دم تو می‌نپوشی

эй дӯст чанд ҷӯшами гӯйӣ ки чанд ҷӯшӣ

ای دوست چند جوشم گویی که چند جوشی

Ин ҷону ақли мискин кӣ ёбад аз ту таскин

این جان و عقل مسکین کی یابد از تو تسکین

Зини сон ки ту наҳодӣ қонӯн май фурӯшӣ

زین سان که تو نهادی قانون می فروشی

Срнои ҷони моро дар май дамии ту дами дам

سرنای جان‌ ما را در می دمی تو دم دم

Неро чаҳ ҷурм бошад чун ту ҳамеи хурӯшӣ

نی را چه جرم باشد چون تو همی‌خروشی

Рӯпӯш барнатобадгар тоб рӯй ин аст

روپوش برنتابد گر تاب روی این است

Пинҳон нагардад ин рӯгар сад ҳазор пӯшӣ

پنهان نگردد این رو گر صد هزار پوشی

Бар гирд шед гардӣ эй ҷони ишқи сода

بر گرد شید گردی ای جان عشق ساده

ё неки сурхи чашмӣ ё худ сиёҳи гӯшӣ

یا نیک سرخ چشمی یا خود سیاه گوشی

Гар зи онки ақли дории девона чун нагаштӣ

گر ز آنک عقل داری دیوانه چون نگشتی

Вар на аз асли ишқӣ бо ишқ чанд кӯшӣ

ور نه از اصل عشقی با عشق چند کوشی

Аҷзоӣ хеш дидам андари ҳузури хомаш

اجزای خویش دیدم اندر حضور خامش

Баси наъра ҳо шунидам дар зер ҳар хамӯшӣ

بس نعره‌ها شنیدم در زیر هر خموشی

Гуфтам ба шамси табриз кин хомашон каёнанд

گفتم به شمس تبریز کاین خامشان کیانند

Гуфто чу вақт ояд ту низ ҳам напӯшӣ

گفتا چو وقت آید تو نیز هم نپوشی