Дай доманаш гирифтам к-эии гавҳари атое

دی دامنش گرفتم کای گوهر عطایی

Шаб хуш магӯ маранҷон комшб аз он мое

شب خوش مگو مرنجان کامشب از آن مایی

Афрӯхт рӯй дилкаш шуд сурхи ҳамчуи ахгар

افروخت روی دلکش شد سرخ همچو اخگر

Гуфто басаст даракаш то чанд аз ин гадоӣ

گفتا بس است درکش تا چند از این گدایی

Гуфтам расӯл ҳақ гуфт ҳоҷати з рӯй некӯ

گفتم رسول حق گفت حاجت ز روی نیکو

Дрхўоаҳ агар бихоҳӣ то ту Музаффари ое

درخواه اگر بخواهی تا تو مظفر آیی

Гуфто ки рӯй некӯ худкомаасту бдхў

گفتا که روی نیکو خودکامه است و بدخو

Зеро ки ноз ва ҷавраш дорад басии равое

زیرا که ناز و جورش دارد بسی روایی

Гуфтам агар чунонаст ҷавраши ҳаёт ҷон аст

گفتم اگر چنان است جورش حیات جان است

Зеро тилисм конаст ҳар гуҳ биёзмое

زیرا طلسم کان است هر گه بیازمایی

Гуфт ин ҳадис хомаст рӯй накӯ кадом аст

گفت این حدیث خام است روی نکو کدام است

Ин рангу нақш домаст макраст ва бе вафое

این رنگ و نقش دام است مکر است و بی‌وفایی

Чун ҷон ҷон надорад май донк он надорад

چون جان جان ندارد می‌دانک آن ندارد

Баси кас ки ҷон сипорад дар сӯрати фаное

بس کس که جان سپارد در صورت فنایی

Гуфтам ки хуши ъзоро ту ҳаст кун фано ро

گفتم که خوش عذارا تو هست کن فنا را

Зари сози миси моро ту ҷони кӣмёӣ

زر ساز مس ما را تو جان کیمیایی

Таслими мис бибояд то кимиё биёбад

تسلیم مس بباید تا کیمیا بیابد

Ту гандумии валикини беруни Асияе

تو گندمی ولیکن بیرون آسیایی

Гуфтои ту носипосии ту миси ношиносӣ

گفتا تو ناسپاسی تو مس ناشناسی

Дар шак ва дар қиёсии зинҳо ки май намое

در شک و در قیاسی زین‌ها که می‌نمایی

Гирён шудам ба зорӣ гуфтам ки ҳукми дорӣ

گریان شدم به زاری گفتم که حکم داری

Фарёди рас ба ёрӣ эй асли равшаноӣ

فریاد رس به یاری ای اصل روشنایی

Чун дид ашки банда оғоз кард ханда

چون دید اشک بنده آغاز کرد خنده

Шуд шарқу ғарби зинда зон лутфи ошноӣ

شد شرق و غرب زنده زان لطف آشنایی

эй ҳамРаҳон ва ёрон гарӣед ҳамчуи борон

ای همرهان و یاران گریید همچو باران

То дар чаманнигорон оранди хуши лақое

تا در چمن نگاران آرند خوش لقایی