эй бардаи ихтиёрами ту ихтиёри мое
ای برده اختیارم تو اختیار مایی
Ман шохи заъфаронами ту лолаи зори мое
من شاخ زعفرانم تو لاله زار مایی
Гуфтам ғамати марои кишти гуфто чаҳ Зуҳра дорад
گفتم غمت مرا کشت گفتا چه زهره دارد
Ғами ин қадар надонад кохри ту ёри мое
غم این قدر نداند کآخر تو یار مایی؟
Ман боғу бӯстонами сўзидаҳи хазонам
من باغ و بوستانم سوزیده خزانم
Боғ маро бихандон кохри баҳори мое
باغ مرا بخندان کآخر بهار مایی
Гуфтои ту чанги моеу андари таранги мое
گفتا تو چنگ مایی و اندر ترنگ مایی
Пас чист зории ту чун дар канори мое
پس چیست زاری تو چون در کنار مایی
Гуфтам з ҳар хаёлии дард сараст мо ро
گفتم ز هر خیالی درد سر است ما را
Гуфтои бабри сарашро ту зулфиқори мое
گفتا ببر سرش را تو ذوالفقار مایی
Сарро гирифта будам яъне ки дар хуморам
سر را گرفته بودم یعنی که در خمارم
Гуфт ар чаҳ дар хумории не дар хумори мое
گفت ار چه در خماری نی در خمار مایی
Гуфтам чу чархи гардони валлоҳ ки бе қарорам
گفتم چو چرخ گردان والله که بیقرارم
Гуфт ар чаҳ бе қарории не бе қарори мое
گفت ار چه بیقراری نی بیقرار مایی
Шакарлабаш бигуфтам лабро гузид яъне
شکرلبش بگفتم لب را گزید یعنی
Он розро ниҳон кун чун роздори мое
آن راز را نهان کن چون رازدار مایی
эй булбули саҳаргаҳи моро бипурс гуҳи гуҳ
ای بلبل سحرگه ما را بپرس گه گه
Охири ту ҳам ғарибии ҳам аз диёри мое
آخر تو هم غریبی هم از دیار مایی
Ту мурғи осмонии неи мурғи хокдонӣ
تو مرغ آسمانی نی مرغ خاکدانی
Ту сайди он ҷаҳонии вази марғзори мое
تو صید آن جهانی وز مرغزار مایی
Аз хеш нест гашта ваз дӯст ҳаст гашта
از خویش نیست گشته وز دوست هست گشته
Ту нури кирдигорӣ ё кирдигори мое
تو نور کردگاری یا کردگار مایی
Аз обу гули бзодӣ дар оташӣ фитодӣ
از آب و گل بزادی در آتشی فتادی
Суду зиёни яке дон чун дар қимори мое
سود و زیان یکی دان چون در قمار مایی
Ин ҷо дуӣ нагунҷад ин мо ва ту чаҳ бошад
این جا دوی نگنجد این ما و تو چه باشد
Ин ҳар дуро яке дон чун дар шумори мое
این هر دو را یکی دان چون در شمار مایی
Хомӯш кун ки дорад ҳар нуктаи ту ҷонӣ
خاموش کن که دارد هر نکته تو جانی
Мспори ҷон ба ҳар кас чун ҷон сипор мое
مسپار جان به هر کس چون جان سپار مایی