Ҳар чанд бе гуҳи ое бе гоҳи хези мое

هر چند بی‌گه آیی بی‌گاه خیز مایی

эй хоҷаи хонаи бозо бегоҳ шуд куҷое

ای خواجه خانه بازآ بی‌گاه شد کجایی

Барги қафаси надории ҷузи мо ҳаваси надорӣ

برگ قفس نداری جز ما هوس نداری

Якто чу кас надорӣ бархез аз дутоӣ

یکتا چو کس نداری برخیز از دوتایی

Ҷонро ба ишқи водаҳи дил бар вафои мо на

جان را به عشق واده دل بر وفای ما نه

Дар мо рӯй туро ба каз хештани броиӣ

در ما روی تو را به کز خویشتن برآیی

Бигузар зи хушк ва азтар бозо ба хонаи зутар

بگذر ز خشک و از تر بازآ به خانه زوتر

Аз ҷумлаи боўФотри охир чаҳ бе вафое

از جمله باوفاتر آخر چه بی‌وفایی

Лутфат ба кас намонад қадари ту кас надонад

لطفت به کس نماند قدر تو کس نداند

Ишқат ба мо кашонад зеро ба мо ту шоиӣ

عشقت به ما کشاند زیرا به ما تو شایی

Гар чашм рафт хобаш аз ошиқӣу тобиш

گر چشم رفت خوابش از عاشقی و تابش

Бар мо буд ҷавобаш эй ҷони мртзоиӣ

بر ما بود جوابش ای جان مرتضایی

Гар шоҳи шамси табриз пинҳон шавад ба астиз

گر شاه شمس تبریز پنهان شود به استیز

Дар ишқ ӯ ту ҷони без то ҷони шӯии Бақоӣ

در عشق او تو جان بیز تا جان شوی بقایی