эй дар ғами ту ба сӯз ва ёрб

ای در غم تو به سوز و یارب

Бигириста осмони ҳамаи шаб

بگریسته آسمان همه شب

Гар чархи бгриду бихандад

گر چرخ بگرید و بخندد

Он ҷазба хок бошад ағлаб

آن جذبه خاک باشد اغلب

Аз бас ки бирехт ашк бар хок

از بس که بریخت اشک بر خاک

Шуд хоки зи ашк ӯ мтиб

شد خاک ز اشک او مطیب

Аз гиря осмон даромад

از گریه آسمان درآمد

Сад боғ ба хандаи мазҳаб

صد باغ به خنده مذهب

Ман будаму чархи дӯши гирён

من بودم و چرخ دوش گریان

ӯроу марои яке сети мазҳаб

او را و مرا یکی‌ست مذهب

Аз гиряи осмон чаҳ равед

از گریه آسمان چه روید

Гулҳоу бунафшаи мртб

گل‌ها و بنفشه مرطب

Вази гиряи ошиқон чаҳ равед

وز گریه عاشقان چه روید

Сад меҳри даруни он шакарлаб

صد مهر درون آن شکرلب

Он чашм ба гиря ме фишорад

آن چشم به گریه می‌فشارد

То бифишораднигор ғабғаб

تا بفشارد نگار غبغب

Ин гиряи абру хандаи хок

این گریه ابر و خنده خاک

Аз баҳри ман ва ту шуд мураккаб

از بهر من و تو شد مرکب

Венаи гиряи моу хандаи мо

وین گریه ما و خنده ما

Аз баҳр натиҷа шуд мураттаб

از بهر نتیجه شد مرتب

Хомӯш кун ва назора ме кун

خاموش کن و نظاره می‌کن

Андари талаби ҷаҳону матлаб

اندر طلب جهان و مطلب