Оҳ аз ин зиштон ки маи рӯ май намоянд аз ниқоб

آه از این زشتان که مه‌رو می‌نمایند از نقاب

Аз даруни сӯи коҳи тоб ва аз буруни сӯи моҳтоб

از درون‌سو کاه‌تاب و از برون‌سو ماهتاب

Чанги даҷол аз даруну ранги абдол аз бурун

چنگ دجال از درون و رنگ ابدال از برون

Доми дуздон дар замиру рамзи шоҳон дар хитоб

دام دزدان در ضمیر و رمز شاهان در خطاب

Ошиқ чодар мабошу хари марон дар обу гул

عاشق چادر مباش و خر مران در آب و گل

То наМонӣ зи обу гул монанди хари андари хлоб

تا نمانی ز آب و گل مانند خر اندر خلاب

Чун ба саги нони афканӣ , саг бӯ кунад онгаҳ хӯрд

چون به سگ نان افکنی‌، سگ بو کند آنگه خورد

Саг нае , ширӣ , чаҳ бошад баҳри нони чандини шитоб ?

سگ نه‌ای‌، شیری‌، چه باشد بهر نان چندین شتاب‌؟

Дар ҳар он мурдори бинии рнгкии гӯйӣ ки ҷон

در هر آن مردار بینی رنگکی گویی که جان

Ҷони куҷои ранг аз куҷо ? ҷонро биҷӯ , ҷонро биёб

جان کجا‌ رنگ از کجا‌؟ جان را بجو‌، جان را بیاب

Ту саволу ҳоҷатӣ , дилбари ҷавоб ҳар савол

تو سؤال و حاجتی‌، دلبر جواب هر سؤال

Чун ҷавоб ояд фано гардад саволи андари ҷавоб

چون جواب آید فنا گردد سؤال اندر جواب

Аз хитобаш ҳаст гаштӣ чун шароб аз саъии об

از خطابش هست گشتی چون شراب از سعی آب

Ваз шаробаш нест гаштии ҳамчуи оби андари шароб

وز شرابش نیست گشتی همچو آب اندر شراب

ӯ зи нозаш сар кашида ҳамчуи оташ дар фурӯғ

او ز نازش سر کشیده همچو آتش در فروغ

Ту зи хиҷлат сар фиканда чун хатои пеши савоб

تو ز خجلت سر فکنده چون خطا پیش صواب

Гар хазони ғоратии мари боғро бебарг кард

گر خزان غارتی مر باغ را بی‌برگ کرد

Адли султон баҳор омад барои фатҳи боб

عدل سلطان بهار آمد برای فتح باب

Баргҳо чун номаҳо бар ваии набиштаи хати сабз

برگ‌ها چون نامه‌ها بر وی نبشته خط سبز

Шарҳи он хат ҳо биҷӯ аз ъндаҳам алкитоб

شرح آن خط‌ها بجو از عنده‌ُ ام‌الکتاب