Бо сад ҳазор дастон омад хаёли ёрӣ
با صد هزار دستان آمد خیال یاری
Дар пой ӯ бмиро ҳар ҷо буд нигорӣ
در پای او بمیرا هر جا بود نگاری
Хубон басӣ бидидӣ ҳурон сифат шунидӣ
خوبان بسی بدیدی حوران صفت شنیدی
Ин ҷои биё ки бинии ҳасану ҷамоли ёрӣ
این جا بیا که بینی حسن و جمال یاری
То ёфт ҷонам ӯро ман гум шудам з ҳастӣ
تا یافت جانم او را من گم شدم ز هستی
То пой ӯ гирифтам дастам нашуд ба корӣ
تا پای او گرفتم دستم نشد به کاری
эй мутриби аллоҳи аллоҳ аз баҳри ишқи он шаҳ
ای مطرب الله الله از بهر عشق آن شه
Он чангро дар ин раҳи хуши брнўози торӣ
آن چنگ را در این ره خوش برنواز تاری
Зон чеҳраҳои ширин дар дили аҷиби шурӣ
زان چهرههای شیرین در دل عجیب شوری
Ин рӯй ҳамчуи зарро аз меҳр ӯ айёрӣ
این روی همچو زر را از مهر او عیاری
Гӯйанд зорят чист зини нола дар ду олам
گویند زاریت چیست زین ناله در دو عالم
Гуфтам ҳамин бсстм дар ҳар ду олами оре
گفتم همین بسستم در هر دو عالم آری
Рафтам назора кардани сӯии шикори он шаҳ
رفتم نظاره کردن سوی شکار آن شه
Май тохти шоду хандони он моҳ дар ғуборӣ
میتاخت شاد و خندان آن ماه در غباری
Тирии зи ғамзаи худ андохт бар ман омад
تیری ز غمزه خود انداخت بر من آمد
Тирӣ бидон шигарфӣ дар лоғарии шикорӣ
تیری بدان شگرفی در لاغری شکاری
Аз гулистони ишқаши хорӣ дар ин ҷигар шуд
از گلستان عشقش خاری در این جگر شد
Сад гулистони ғуломи хораш чигуна хорӣ
صد گلستان غلام خارش چگونه خاری
Дар пеши завқи ишқаш дар нури офтобаш
در پیش ذوق عشقش در نور آفتابش
Тан чист чун ғуборӣ ҷон чист чун бухорӣ
تن چیست چون غباری جان چیست چون بخاری
Дар боғи ишқи рӯйиши хасмати худои бодо
در باغ عشق رویش خصمت خدای بادا
Гар ту з гул бигӯе ё қомати чанорӣ
گر تو ز گل بگویی یا قامت چناری
Аз чашми соҳир ту гаштем шоири ту
از چشم ساحر تو گشتیم شاعر تو
Узр азим дорам дар ишқи хуши изорӣ
عذر عظیم دارم در عشق خوش عذاری
ё раби бубинами онро кони шоҳ май хиромад
یا رب ببینم آن را کان شاه میخرامد
Дода ба куни нурӣ зон чеҳрае чу норай
داده به کون نوری زان چهره چو ناری
Байнам ки ҷони талхами ширин шудаи зи шаҳдаш
بینم که جان تلخم شیرین شده ز شهدش
Байнам ки андроФтди шурии нав аз шарорӣ
بینم که اندرافتد شوری نو از شراری
Аз ишқи шамс дайн шуд табризи баҳри ин дам
از عشق شمس دین شد تبریز بهر این دم
Мари гӯшро самоъии мари чашмро нзорӣ
مر گوش را سماعی مر چشم را نظاری