Он лаҳзаи коФтобу чароғи ҷаҳони шӯй

آن لحظه کآفتاب و چراغ جهان شوی

Андари ҷаҳони мурдаи даройӣу ҷони шӯй

اندر جهان مرده درآیی و جان شوی

Андари ду чашми кӯри даройии назари диҳӣ

اندر دو چشم کور درآیی نظر دهی

Ва андари даҳони гунги даройии забони шӯй

و اندر دهان گنگ درآیی زبان شوی

Дар деви зишти дррўӣ ва Юсуфаш кунӣ

در دیو زشت درروی و یوسفش کنی

Ва андари ниҳоди гурги даройии шубони шӯй

و اندر نهاد گرگ درآیی شبان شوی

Ҳар рӯзи сари барорӣ аз чортоқи нав

هر روز سر برآری از چارطاق نو

Чун рӯ бидон кунанд аз он ҷои ниҳони шӯй

چون رو بدان کنند از آن جا نهان شوی

Гоҳе чу буии гули мадади мағзҳо шӯй

گاهی چو بوی گل مدد مغزها شوی

Гоҳе аниси дидаи шӯии гулистони шӯй

گاهی انیس دیده شوی گلستان شوی

Фарзини кжрўӣу рухи рости рӯи шҳо

فرزین کژروی و رخ راست رو شها

Дар лаъиб кас надонад то худ чаҳ сони шӯй

در لعب کس نداند تا خود چه سان شوی

Рӯи рӯ варақ бигардон эй ишқ бе нишон

رو رو ورق بگردان ای عشق بی‌نشان

Бар як варақи қарори намоеи нишони шӯй

بر یک ورق قرار نمایی نشان شوی

Дар адли дӯсти маҳви шӯ эй дил ба вақти ғам

در عدل دوست محو شو ای دل به وقت غم

Ҳам маҳви лутф ӯ шӯ чун шодмони шӯй

هم محو لطف او شو چون شادمان شوی

Обӣ ки маҳв кул шуд ӯ низ кул шавад

آبی که محو کل شد او نیز کل شود

Ҳам ту сифоти поки шӯйгар чунон шӯй

هم تو صفات پاک شوی گر چنان شوی

Он бонги чангро чу ҳаво ҳар тарафи барӣ

آن بانگ چنگ را چو هوا هر طرف بری

Ва он сӯзи қаҳрро ту гўо чун духони шӯй

و آن سوز قهر را تو گوا چون دخان شوی

эй ишқи ин ҳама бишӯй ва ту пок аз ин

ای عشق این همه بشوی و تو پاک از این

Бесӯратӣ чу хашм агар чаҳ синони шӯй

بی صورتی چو خشم اگر چه سنان شوی

Ин дам хамӯш кардае ва ман хамаш кунам

این دم خموش کرده‌ای و من خمش کنم

Онгаҳ баён кунам ки ту нутқу баёни шӯй

آنگه بیان کنم که تو نطق و بیان شوی