эй соқе ки он май аҳмари гирифта Эй

ای ساقیی که آن می احمر گرفته‌ای

Ваии мутрибӣ ки он ғазалтар гирифта Эй

وی مطربی که آن غزل تر گرفته‌ای

эй Зуҳрае ки оташ дар осмон задӣ

ای زهره‌ای که آتش در آسمان زدی

Миррӣхро бигӯ ки чаҳ ханҷари гирифта Эй

مریخ را بگو که چه خنجر گرفته‌ای

Аз ҷон ва аз ҷаҳони дили ошиқи рабӯда Эй

از جان و از جهان دل عاشق ربوده‌ای

Алҳақ шикори нозуку лоғари гирифта Эй

الحق شکار نازک و لاغر گرفته‌ای

эй ҳиҷри ту зи рӯзи қиёмати дарозтар

ای هجر تو ز روز قیامت درازتر

Ин чаҳ қиёматӣаст ки аз сари гирифта Эй

این چه قیامتی است که از سر گرفته‌ای

эй осмон чу даври надимонаши дида Эй

ای آسمان چو دور ندیمانش دیده‌ای

Дар даври хеши шакли мудаввари гирифта Эй

در دور خویش شکل مدور گرفته‌ای

Пелони ширдил чу кафатро мусаххаранд

پیلان شیردل چو کفت را مسخرند

Ин чанд пашшаро чаҳ мусаххари гирифта Эй

این چند پشه را چه مسخر گرفته‌ای

Ҳон эй фақири рӯзи фақирӣ гила макун

هان ای فقیر رو  ز فقیری گله مکن

Зеро ки сад чу маликати санҷари гирифта Эй

زیرا که صد چو ملکت سنجر گرفته‌ای

эй рӯй хеши дидаи ту дар рӯй хуби ёр

ای روی خویش دیده تو در روی خوب یار

Ойӣнае азими мунаввари гирифта Эй

آیینه‌ای عظیم منور گرفته‌ای

эй дили тпон чарое чун барг ҳар дамӣ

ای دل طپان چرایی چون برگ هر دمی

Чун домани баҳори мънбри гирифта Эй

چون دامن بهار معنبر گرفته‌ای

эй чашм гиря чист ба ҳар соъатии ту ро

ای چشم گریه چیست به هر ساعتی تو را

Чун кӯҳл аз Масеҳи паямбари гирифта Эй

چون کحل از مسیح پیمبر گرفته‌ای

Ҳаждаҳи ҳазор олам агар малик ту шавад

هجده هزار عالم اگر ملک تو شود

Бе рӯй дӯсти чизи муҳақари гирифта Эй

بی روی دوست چیز محقر گرفته‌ای

Дории такӣ ки бигузарӣ аз хинги осмон

داری تکی که بگذری از خنگ آسمان

Коҳил чаро шудӣ сифати хари гирифта Эй

کاهل چرا شدی صفت خر گرفته‌ای

Хомаш куну забон дигар гӯу расми нав

خامش کن و زبان دگر گو و رسم نو

Ин расми куҳнаро чаҳ мукаррари гирифта Эй

این رسم کهنه را چه مکرر گرفته‌ای