Маи талъатӣу шуҳра қабое бидида Эй

مه طلعتی و شهره قبایی بدیده‌ای

Хӯбӣу оташӣ ва балое бидида Эй

خوبی و آتشی و بلایی بدیده‌ای

Чашмӣ ки масттар кунад аз сад ҳазор май

چشمی که مستتر کند از صد هزار می

Чашмии латифтар з сабое бидида Эй

چشمی لطیفتر ز صبایی بدیده‌ای

Давлат шифост мари ҳамаро вази ҳавоӣ ӯ

دولت شفاست مر همه را وز هوای او

Давлати пеши давон ки шифоӣ бидида Эй

دولت پیش دوان که شفایی بدیده‌ای

Соя ҳумост фитнаи шоҳон ва ин ҳумо

سایه هماست فتنه شاهان و این هما

Ҷӯёии шоҳ то ки ҳумое бидида Эй

جویای شاه تا که همایی بدیده‌ای

эй чархи рости гӯ ки дар ин гардиши он чунон

ای چرخ راست گو که در این گردش آن چنان

Хўршидрўу моҳ лақое бидида Эй

خورشیدرو و ماه لقایی بدیده‌ای

эй дил фано шудӣ ту дар ин ишқ ё магар

ای دل فنا شدی تو در این عشق یا مگر

Дар айни ин фанои ту Бақоӣ бидида Эй

در عین این فنا تو بقایی بدیده‌ای

Ҳар гиря ханда ҷӯяду имрӯзи ханда ҳо

هر گریه خنده جوید و امروز خنده‌ها

Бо чашми лобагар ки бкоиӣ бидида Эй

با چشم لابه گر که بکایی بدیده‌ای

Ҷонро вабост ҳиҷри ту сӯзони он лутф

جان را وباست هجر تو سوزان آن لطف

Мӯҳликтар аз фироқ вабое бидида Эй

مهلکتر از فراق وبایی بدیده‌ای

Ту хоки он ҷафо шудае вена газоф нест

تو خاک آن جفا شده‌ای وین گزاف نیست

Дар зери ин ҷафои ту вафое бидида Эй

در زیر این جفا تو وفایی بدیده‌ای

Шоҳӣ шунидае чу худованди шамси дайн

شاهی شنیده‌ای چو خداوند شمس دین

Табриз мисли шоҳи ту ҷое бидида Эй

تبریز مثل شاه تو جایی بدیده‌ای