Андари миёни ҷамъ чаҳ ҷонаст он яке
اندر میان جمع چه جان است آن یکی
Як ҷони нхўонмш ки ҷаҳонаст он яке
یک جان نخوانمش که جهان است آن یکی
Савганд мехӯрам ба ҷамолу камол ӯ
سوگند میخورم به جمال و کمال او
Каз чашми хеши ҳам пинҳонаст он яке
کز چشم خویش هم پنهان است آن یکی
Бар фарқи хоки об равон кард ишқ ӯ
بر فرق خاک آب روان کرد عشق او
Дар боғи ишқи сарв равонаст он яке
در باغ عشق سرو روان است آن یکی
Ҷумла шукуфаанд агар мивааст ӯ
جمله شکوفهاند اگر میوه است او
Ҷумла қурозаанд чу конаст он яке
جمله قراضهاند چو کان است آن یکی
Дил мавҷ мезанад зи сафоташ вале хамӯш
دل موج میزند ز صفاتش ولی خموش
Зеро фузуни зи шарҳ ва баёнаст он яке
زیرا فزون ز شرح و بیان است آن یکی
Рӯзӣ ки ӯ бзоди замин ва замон набӯд
روزی که او بزاد زمین و زمان نبود
Болотар аз замин ва замонаст он яке
بالاتر از زمین و زمان است آن یکی
Қуфлӣаст бар даҳони ман аз рашки ошиқон
قفلی است بر دهان من از رشک عاشقان
То ман нагӯям ин ки фалонаст он яке
تا من نگویم این که فلان است آن یکی
Ҳар дам ки кунҷи чашмам бар рӯй ӯ фитад
هر دم که کنج چشمم بر روی او فتد
Гӯям ки эй худоӣ чаҳ сонаст он яке
گویم که ای خدای چه سان است آن یکی
Гар чашм дард нест туро чашм боз кун
گر چشم درد نیست تو را چشم باز کن
Зеро чу офтоб аёнаст он яке
زیرا چو آفتاب عیان است آن یکی
Пешаши ту саҷда мекун то подшои шӯй
پیشش تو سجده میکن تا پادشا شوی
Зеро ки подшоҳ нишонаст он яке
زیرا که پادشاه نشان است آن یکی
Гар сад ҳазор халқи туро раҳзанад ки нест
گر صد هزار خلق تو را رهزند که نیست
Андар гумон мабош ки онаст он яке
اندر گمان مباش که آن است آن یکی
Гуфтам ба шамси муфаххар табриз бингараш
گفتم به شمس مفخر تبریز بنگرش
Гуфтои аҷаби мадор чунонаст он яке
گفتا عجب مدار چنان است آن یکی