эй осмон ки бар сари мо чарх май занӣ

ای آسمان که بر سر ما چرخ می‌زنی

Дар ишқи офтоби ту ҳамхирқаи манӣ

در عشق آفتاب تو همخرقه منی

Валлоҳ ки ошиқӣ ва бигӯям нишони ишқ

والله که عاشقی و بگویم نشان عشق

Беруну андаруни ҳамаи сарсабзу равшанӣ

بیرون و اندرون همه سرسبز و روشنی

Аз баҳр тар нагардӣу зи хоки фориғӣ

از بحر تر نگردی و ز خاک فارغی

Аз оташаш насӯзӣу зи боди эминӣ

از آتشش نسوزی و ز باد ایمنی

эй чархи Асияи з чаҳ обаст гардишат

ای چرخ آسیا ز چه آب است گردشت

Охир яке бигӯ ки чаҳ дулоби оҳанӣ

آخر یکی بگو که چه دولاب آهنی

Аз гардишии канори замин чун Ирам кунӣ

از گردشی کنار زمین چون ارم کنی

Вази гардишӣ дигар чаҳ дарахтон ки бркнӣ

وز گردشی دگر چه درختان که برکنی

Шамъӣаст офтоб ва ту парвонае ба феъл

شمعی است آفتاب و تو پروانه‌ای به فعل

Парвонаи вори гирди чунин шамъ май танӣ

پروانه وار گرد چنین شمع می‌تنی

Пӯшидае чу ҳоҷи ту эҳроми нилгун

پوشیده‌ای چو حاج تو احرام نیلگون

Чун ҳоҷи гирди каъбаи тавофӣ ҳаме кунӣ

چون حاج گرد کعبه طوافی همی‌کنی

Ҳақ гуфт эминаст ҳар он кӯ ба ҳаҷ расед

حق گفت ایمن است هر آن کو به حج رسید

эй чархи ҳақи гузори зи офоти эминӣ

ای چرخ حق گزار ز آفات ایمنی

Ҷумлаи баҳонаҳост ки ишқаст ҳар чаҳ ҳаст

جمله بهانه‌هاست که عشق است هر چه هست

Хона худост ишқ ва ту дар хонаи сокинӣ

خانه خداست عشق و تو در خانه ساکنی

Зин беш менагӯям ва имкон гуфт нест

زین بیش می‌نگویم و امکان گفت نیست

Валлоҳ чаҳ нуктаҳост дар ин синаи гуфтанӣ

والله چه نکته‌هاست در این سینه گفتنی

Хониш
ғзл шморҳ 2997 — фотмҳ зндӣ
ғзл шморҳ 2997 — ъндлӣб