Соқӣ биор бодаи сғроқи даҳ манӣ

ساقی بیار باده سغراق ده منی

Андешаро раҳо кун корӣаст карданӣ

اندیشه را رها کن کاری است کردنی

эй нақд ҷон магӯӣ ки айёми бинно

ای نقد جان مگوی که ایام بیننا

Гардани мхори хоҷа ки вомӣаст гарданӣ

گردن مخار خواجه که وامی است گردنی

эй оби зиндагонӣ дар ташнагони нигар

ای آب زندگانی در تشنگان نگر

Бар дӯсти раҳми ор ба кӯрии душманӣ

بر دوست رحم آر به کوری دشمنی

Ҳушӣаст банди мо ва ба пеши ту ҳуш чист

هوشی است بند ما و به پیش تو هوش چیست

Гар бурҷ хайбар аст бихоҳяш бркнӣ

گر برج خیبر است بخواهیش برکنی

Андари мақоми ҳуши ҳамаи хавфу зилзилаи сет

اندر مقام هوش همه خوف و زلزله‌ست

Дар беҳшӣаст айшу мақомоти эминӣ

در بی‌هشی است عیش و مقامات ایمنی

Дар базм бе ҳшии ҳамаи ҷон ҳо муҷарраданд

در بزم بی‌هشی همه جان‌ها مجردند

Рақсон чу зарраҳо хурашони нуру равшанӣ

رقصان چو ذره‌ها خورشان نور و روشنی

эй офтоби ҷон дару девор тан бисӯз

ای آفتاب جان در و دیوار تن بسوز

Қонеъ намешавем бад-ӣни нури равзанӣ

قانع نمی‌شویم بدین نور روزنی

Ин қиссаро раҳо кун мо сахт ташна ем

این قصه را رها کن ما سخت تشنه‌ایم

Ту соқии карӣмӣ ва бесарфау ғанӣ

تو ساقی کریمی و بی‌صرفه و غنی

Ҳайҳои ошиқони ҳама аз буи гулшанӣ аст

هیهای عاشقان همه از بوی گلشنی است

Огоҳ нест кас ки чаҳ боғ ва чаҳ гулшанӣ

آگاه نیست کس که چه باغ و چه گلشنی

Хушки ор ва май нигари зи чапу рости ашки хӯн

خشک آر و می‌نگر ز چپ و راست اشک خون

эй санг дил бигӯӣ ки то чанд тани занӣ

ای سنگ دل بگوی که تا چند تن زنی

Беҳуда чанд гӯйӣ хомӯш кун бас аст

بیهوده چند گویی خاموش کن بس است

Фармон гуфт нест ҳамон гир ки алкнӣ

فرمان گفت نیست همان گیر که الکنی

То шамси ҳақи табризи оради гушоишӣ

تا شمس حق تبریز آرد گشایشی

Кин нотиқа намонад дар ҳарфи мътнӣ

کاین ناطقه نماند در حرف معتنی