Он дил ки гум шудаи сети ҳам аз ҷони хеши ҷӯй

آن دل که گم شده‌ست هم از جان خویش جوی

Ороми ҷони хеши зи ҷонони хеши ҷӯй

آرام جان خویش ز جانان خویش جوی

Андар шукр наёбӣ завқи наботи ғайб

اندر شکر نیابی ذوق نبات غیب

Он завқро ҳам аз лабу дандони хеши ҷӯй

آن ذوق را هم از لب و دندان خویش جوی

Ду чашмро ту нозир ҳар беназар макун

دو چشم را تو ناظر هر بی‌نظر مکن

Дар нозирии гурезу азуи он хеши ҷӯй

در ناظری گریز و ازو آن خویش جوی

Нақласт аз расӯл ки мардум маодинанд

نقلست از رسول که مردم معادنند

Пас нақди хешро бирав аз кони хеши ҷӯй

پس نقد خویش را برو از کان خویش جوی

Аз тахти тани буруни рӯ ва бар тахт ҷон нишин

از تخت تن برون رو و بر تخت جان نشین

Аз осмон гузар куну кайвони хеши ҷӯй

از آسمان گذر کن و کیوان خویش جوی

Барқӣ ки бар дилат заду дил беқарор шуд

برقی که بر دلت زد و دل بی‌قرار شد

Он барқро дар ашк чу борони хеши ҷӯй

آن برق را در اشک چو باران خویش جوی

Анбони бўҳрираҳ вуҷӯд туасту бас

انبان بوهریره وجود توست و بس

Ҳар чаҳ мурод туаст дар анбони хеши ҷӯй

هر چه مراد توست در انبان خویش جوی

эй бе нишони маҳзи нишон аз кӣ ҷӯямат

ای بی‌نشان محض نشان از کی جویمت

Ҳам ту биҷӯ маро ва ба эҳсони хеши ҷӯй

هم تو بجو مرا و به احسان خویش جوی