Рӯ ки ба меҳмон ту менарӯм эй ахӣ

رو که به مهمان تو می‌نروم ای اخی

Басти маро аз таоми дӯди дили матбахӣ

بست مرا از طعام دود دل مطبخی

Ризқ ҷаҳон медиҳад хеш ниҳон ме кунад

رزق جهان می‌دهد خویش نهان می‌کند

Гоҳи висол ӯ бахил дар зару мол ӯ сахӣ

گاه وصال او بخیل در زر و مال او سخی

Молу зараш кам ситон ҷон бидиҳ аз баҳри ҷон

مال و زرش کم ستان جان بده از بهر جان

Мазҳаби сардони мгири ях чаҳ кунад ҷузи яхӣ

مذهب سردان مگیر یخ چه کند جز یخی

Қисмати он бордони моидаҳу нони гарм

قسمت آن باردان مایده و نان گرم

Қисмати ин ошиқони мамлакату фаррухӣ

قسمت این عاشقان مملکت و فرخی

Қисмати қисоми байн ҳеҷ магӯу мчх

قسمت قسام بین هیچ مگو و مچخ

Кор бтар мешавадгар ту дар ин май чхӣ

کار بتر می‌شود گر تو در این می‌چخی

Ҷаннатӣ дил фурӯз дӯзахе хуш бисӯз

جنتی ای  دل فروز دوزخی ای خوش بسوز

Чанд миёни ҷаҳони монда дар барзахӣ

چند میان جهان مانده در برزخی

Сӯй батон кам нигар то нашӯй кӯрдил

سوی بتان کم نگر تا نشوی کوردل

Кӯр шавад аз назари чашми саги маслахӣ

کور شود از نظر چشم سگ مسلخی

Зулф батон силсилаи сети ҷониб дӯзах кашад

زلف بتان سلسله‌ست جانب دوزخ کشد

Зоҳир ӯ чун биҳишти ботин ӯ дӯзахӣ

ظاهر او چون بهشت باطن او دوزخی

Лек ъаноёт ҳақ ҳаст тибқ бар тибқ

لیک عنایات حق هست طبق بر طبق

Кӯ барраанд зи дом гарчи асири Фхӣ

کو برهاند ز دام گرچه اسیر فخی

Ҷониби табризи рӯ аз ҷиҳати шамси дайн

جانب تبریز رو از جهت شمس دین

Чанд дар ин тирагии ҳамчуи хасон май зхӣ

چند در این تیرگی همچو خسان می‌زخی