эй ту зи хӯбии хеши оинаро муштарӣ
ای تو ز خوبی خویش آینه را مشتری
Сӯхтаи боди оина то ту дар ӯ нанигарӣ
سوخته باد آینه تا تو در او ننگری
Ҷони ман аз баҳри ишқи об чу оташ бихӯрад
جان من از بحر عشق آب چو آتش بخورد
Дар қадаҳи ҷони ман об кунад озарӣ
در قدح جان من آب کند آذری
Хор шуд ин ҷону дил дар ҳасади оина
خار شد این جان و دل در حسد آینه
Кӯ чу гулистон шудаи сет аз назари ъбҳрӣ
کو چو گلستان شدهست از نظر عبهری
Гум шудаам ман зи хешгар ту биёбӣ маро
گم شدهام من ز خویش گر تو بیابی مرا
Зуди саломаши расони гӯ ки хушии хўштрӣ
زود سلامش رسان گو که خوشی خوشتری
Гар ту биёбӣ маро аз ман манро бигӯ
گر تو بیابی مرا از من من را بگو
Ки ман овора Эй гашта ниҳон чун парӣ
که من آوارهای گشته نهان چون پری
Масти ним эй ҳариф ақл нарафт аз серум
مست نیم ای حریف عقل نرفت از سرم
Ғамза ҷодӯаш кард ҷони марои соҳирӣ
غمزه جادوش کرد جان مرا ساحری
Гар ту ба ақлии биёи як назарӣ кун дар ӯ
گر تو به عقلی بیا یک نظری کن در او
То ту бадоне ки нест кори бутами срсрӣ
تا تو بدانی که نیست کار بتم سرسری
Бар лаби дарёӣ ишқ дидам ман моҳе
بر لب دریای عشق دیدم من ماهیی
Кард яке шевае шева ӯ бартарӣ
کرد یکی شیوهای شیوه او برتری
Гарчи ки моҳӣ намӯд лек худ ӯ баҳр буд
گرچه که ماهی نمود لیک خود او بحر بود
Сӯрати гӯсолае буд ду сад сомрӣ
صورت گوسالهای بود دو صد سامری
Моҳии тарк забон кард ки гуфта сети баҳр
ماهی ترک زبان کرد که گفتهست بحر
Нутқи забонро ки ту ҳалқаи буруни дарӣ
نطق زبان را که تو حلقه برون دری
Дам задани моҳёни об буд неи ҳаво
دم زدن ماهیان آب بود نی هوا
Зонк ҳаво отшист нест ҳариф тарӣ
زانک هوا آتشیست نیست حریف تری
Бингар дар моҳеи нони вайу ризқ ӯ
بنگر در ماهیی نان وی و رزق او
Баҳр буд пас ту дар ишқ аз ӯ камтарӣ
بحر بود پس تو در عشق از او کمتری
Дом фикандам ки то сайд кунам моҳе
دام فکندم که تا صید کنم ماهیی
Сайди сулаймони вақти ҷони ман ангуштарӣ
صید سلیمان وقت جان من انگشتری
Ин чаҳ бҳонсти худ зуд бигӯ баҳр кист
این چه بهانست خود زود بگو بحر کیست
Аз ҳасад кас матарс дар талаби меҳтарӣ
از حسد کس مترس در طلب مهتری
Равшан ва мутлақ бигӯ то нашавад аз дилат
روشن و مطلق بگو تا نشود از دلت
Муфаххари табризи мо шамси ҳақу дайни барӣ
مفخر تبریز ما شمس حق و دین بری