Слмк аллоҳ нест мисли ту ёрӣ

سلمک الله نیست مثل تو یاری

Нест накӯтар зи бандагии ту корӣ

نیست نکوتر ز بندگی تو کاری

эй дил гуфтӣ ки ёр ғор манаст ӯ

ای دل گفتی که یار غار منست او

Ҳеҷ нагунҷад чунин муҳӣт ба ғорӣ

هیچ نگنجد چنین محیط به غاری

Ошиқ ӯ хирад нест зонк нхсбд

عاشق او خرد نیست زانک نخسبد

Бар сари он ганҷи ғайб ҳар нараҳ Марӣ

بر سر آن گنج غیب هر نره ماری

Зарра ба зарраи канор шавқ кушодаст

ذره به ذره کنار شوق گشادست

Гарчи нагунҷаднигор мо ба канорӣ

گرچه نگنجد نگار ما به کناری

Он шкрстон расед то нагузорад

آن شکرستان رسید تا نگذارد

Сиркаи фурӯшандаеу ғӯраи фишорӣ

سرکه فروشنده‌ای و غوره فشاری

Ҷӯии Фуротӣ равон шудаст аз ин сӯ

جوی فراتی روان شدست از این سو

Кин ҳамаи ҷонҳо з об ӯст бухорӣ

کاین همه جان‌ها ز آب اوست بخاری

Аз сари мастӣ прир гуфтам ӯ ро

از سر مستی پریر گفتم او را

Кори марои ин замон бидиҳ ту қарорӣ

کار مرا این زمان بده تو قراری

Ханда ширин заду з шарм барафрӯхт

خنده شیرین زد و ز شرم برافروخت

Моҳи ғариб аз чу ман ғариби шуморӣ

ماه غریب از چو من غریب شماری

Гуфт махӯр ғам ки зард ва хушк намонад

گفت مخور غم که زرد و خشک نماند

Боғи ту бо ин чунин латифи баҳорӣ

باغ تو با این چنین لطیف بهاری

Ҳафт фалаки з оташ манаст чу дӯдӣ

هفت فلک ز آتش منست چو دودی

Ҳафт замин дар раҳ манаст ғуборӣ

هفت زمین در ره منست غباری

Доми ҷаҳонро ҳазор қарн гузаштаст

دام جهان را هزار قرن گذشتست

Дархур сайдам наомадаст шикорӣ

درخور صیدم نیامدست شکاری

Ҳам ба канор омад ин замонау давраш

هم به کنار آمد این زمانه و دورش

Ошиқи мастии з мо наёфт канорӣ

عاشق مستی ز ما نیافت کناری

Ин мау хуршед чун ду гови хроснд

این مه و خورشید چون دو گاو خراسند

Рӯз чароеу шаби асири шёрӣ

روز چرایی و شب اسیر شیاری

Ҷамъи харонеи нигар ки гоўпрстнд

جمع خرانی نگر که گاوپرستند

Ёваи шдстнд бешколу Фсорӣ

یاوه شدستند بی‌شکال و فساری

Рӯ ба харони гӯ ки риши гови бризод

رو به خران گو که ریش گاو بریزاد

Тавба кунеду раведи сӯии мторӣ

توبه کنید و روید سوی مطاری

То ки шавад ҳар харии надими масӣҳӣ

تا که شود هر خری ندیم مسیحی

Ваҳии пазирндаеу рӯҳи сипорӣ

وحی پذیرنده‌ای و روح سپاری

Аз шаш ва аз панҷ бигузаред ва бибинед

از شش و از پنج بگذرید و ببینید

Шуҳраи ҳарифону мқблонаҳи қиморӣ

شهره حریفان و مقبلانه قماری

Чун ба хулоса расед то ки бигӯям

چون به خلاصه رسید تا که بگویم

Сӯхти лабамро зи шавқи дӯсти шарорӣ

سوخت لبم را ز شوق دوست شراری

Монад сухан дар даҳон ва рафт дили ман

ماند سخن در دهان و رفت دل من

Ҷониби ёрон ба сӯии даври диёрӣ

جانب یاران به سوی دور دیاری