Бабради ақлу диламро барроқи ишқи маъонӣ
ببرد عقل و دلم را براق عشق معانی
Маро бипурс куҷои баради он тараф ки ндонӣ
مرا بپرس کجا برد آن طرف که ندانی
Бидон равоқи расидам ки моҳ ва чарх надидам
بدان رواق رسیدم که ماه و چرخ ندیدم
Бидон ҷаҳон ки ҷаҳони ҳам ҷудо шавад зи ҷаҳонӣ
بدان جهان که جهان هم جدا شود ز جهانی
Яке дамем амони даҳ ки ақли ман ба ман ояд
یکی دمیم امان ده که عقل من به من آید
Бигӯямат сифати ҷони ту гӯши дор ки ҷонӣ
بگویمت صفت جان تو گوش دار که جانی
Валек пештари ои хоҷаи гӯш бар даҳанами даҳ
ولیک پیشتر آ خواجه گوش بر دهنم ده
Ки гӯш дорад девор ва ин сиррӣаст наоне
که گوش دارد دیوار و این سریست نهانی
Ъноитисти зи ҷонони чунин ғариби каромат
عنایتیست ز جانان چنین غریب کرامت
зи роҳи гӯши даройади чароғҳои аёнӣ
ز راه گوش درآید چراغهای عیانی
Рафиқи Хизри хиради шӯ ба сӯии чашмаи ҳайвон
رفیق خضر خرد شو به سوی چشمه حیوان
Ки то чу чашмаи хуршеди рӯз нур фишонӣ
که تا چو چشمه خورشید روز نور فشانی
Чунонк гашти Зулайхои ҷавон ба ҳиммати Юсуф
چنانک گشت زلیخا جوان به همت یوسف
Ҷаҳон куҳна биёбад аз ин ситораи ҷавонӣ
جهان کهنه بیابد از این ستاره جوانی
Фрўхўрди мау хуршеду қутби ҳафт фалак ро
فروخورد مه و خورشید و قطب هفت فلک را
Суҳайли ҷон чу барояд зи сӯии рукни ямонӣ
سهیل جان چو برآید ز سوی رکن یمانی
Дамии қурозаи дайнро бигиру зери забон на
دمی قراضه دین را بگیر و زیر زبان نه
Ки то ба нақд бибинӣ ки дар даруна чаҳ конӣ
که تا به نقد ببینی که در درونه چه کانی
Фитодае ба даҳонҳо ҳамеи газандати мардум
فتادهای به دهانها همیگزندت مردم
Латифу пухта чу ноне бидон ҳамеша чунонӣ
لطیف و پخته چو نانی بدان همیشه چنانی
Чу зарра пой бикӯбӣ чу нури даст ту гирад
چو ذره پای بکوبی چو نور دست تو گیرد
з сардӣасту зтарӣ ки ҳамчуи реги гаронӣ
ز سردیست و ز تری که همچو ریگ گرانی
Чу офтоби баромад ба хок тира бигӯед
چو آفتاب برآمد به خاک تیره بگوید
Ки чун қарини ту гаштами ту соҳиби ду қиронӣ
که چون قرین تو گشتم تو صاحب دو قرانی
Ту буз нае ки броиии чроғпоиаҳ ба бозӣ
تو بز نهای که برآیی چراغپایه به بازی
Ки пеши гилаи шерон чу нараҳ шери шабоне
که پیش گله شیران چو نره شیر شبانی
Чароғ панҷ ҳастро ба нури дили бФрўзон
چراغ پنج حست را به نور دل بفروزان
Ҳавос панҷ намозасту дил чу сабъи мсонӣ
حواس پنج نمازست و دل چو سبع مثانی
Ҳаме расад зи смўот ҳар сабӯҳ наДоӣ
همیرسد ز سموات هر صبوح ندایی
Ки раҳи барӣ ба нишоне чу гирд раҳ бинишонӣ
که ره بری به نشانی چو گرد ره بنشانی
Сипас макаш чу мхнси Аннани азм ки пешат
سپس مکش چو مخنث عنان عزم که پیشت
Ду лашкараст ки дар ваии ту пеши рӯ чу синоне
دو لشکرست که در وی تو پیش رو چو سنانی
Шукр ба пеш ту омад ки бргшои даҳон ро
شکر به پیش تو آمد که برگشای دهان را
Чаро зи даъвати шукр чу пистаи бастаи даҳоне
چرا ز دعوت شکر چو پسته بسته دهانی
Бигир табла шукр бихӯр ба табл ки навишт
بگیر طبله شکر بخور به طبل که نوشت
Мкўби табли фасона чаро ҳарифи забонӣ
مکوب طبل فسانه چرا حریف زبانی
зи шамси муфаххари табризи офтоби парастӣ
ز شمس مفخر تبریز آفتاب پرستی
Ки ӯст шамси маорифи раиси шамси маконе
که اوست شمس معارف رئیس شمس مکانی