Ҳеҷ май доне чаҳ мегуяд рубоб ?

هیچ می‌دانی چه می‌گوید رباب؟

зи ашки чашм ва аз ҷигарҳои кабоб

ز اشک چشم و از جگرهای کباب

Пӯстӣам даври мондаи ман зи гӯшт

پوستی‌ام دور مانده من ز گوشت

Чун нанолам дар фироқ ва дар азоб

چون ننالم در فراق و در عذاب

Чӯб ҳам гуяд бидам ман шохи сабз

چوب هم گوید بُدم من شاخ سبز

Зин ман бишикаст ва бадаред он рикоб

زینِ من بشکست و بدرید آن رکاب

Мо ғарибон фироқем эй шаҳон

ما غریبان فراقیم ای شهان

Бишанвед аз мо « илои аллоҳи алмоб »

بشنوید از ما «الی الله المآب»

Ҳам зи ҳақи рстими аввал дар ҷаҳон

هم ز حق رُستیم اول در جهان

Ҳам бадв во мерӯем аз инқилоб

هم بدو وا می‌رویم از انقلاب

Бонги мо ҳамчун ҷарас дар корвон

بانگ ما همچون جرس در کاروان

ё чу раъдии вақти сайрони саҳоб

یا چو رعدی وقت سیران سحاب

эй мусофир дил манеҳ бар манзилӣ

ای مسافر دل منه بر منزلی

Ки шӯии хаста ба гоҳи аҷтзоб

که شوی خسته به گاه اجتذاب

Зонк аз бисёр манзили рафта Эй

زانک از بسیار منزل رفته‌ای

Ту зи нутфа то ба ҳангоми шабоб

تو ز نطفه تا به هنگام شباب

Саҳли гираш то ба саҳлӣ вораӣ

سهل گیرش تا به سهلی وارهی

Ҳам диҳии осон ва ҳам ёбии савоб

هم دهی آسان و هم یابی ثواب

Сахт ӯро гири кӯ сахтат гирифт

سخت او را گیر کو سختت گرفت

Аввал ӯу охир ӯ ӯро биёб

اول او و آخر او او را بیاب

Хуш камонча мекашад кони тир ӯ

خوش کمانچه می‌کشد، کان تیر او

Дар дил ушшоқ дорад изтироб

در دل عشاق دارد اضطراب

Тарку рӯмӣу арабгар ошиқ аст

ترک و رومی و عرب گر عاشق است

Ҳамзабон ӯст ин бонги савоб

همزبان اوست این بانگ صواب

Бод менолад ҳаме хонд ту ро

باد می‌نالد همی‌خواند تو را

Ки биё андар пем то ҷӯии об

که بیا اندر پیم تا جوی آب

Об будам боди гаштами омадам

آب بودم باد گشتم آمدم

То Раҳонам ташнагонро зини сароб

تا رهانم تشنگان را زین سراب

Нутқ он бодаст кобӣ бӯда аст

نطق آن بادست کآبی بوده است

Об гардад чун биндозад ниқоб

آب گردد چون بیندازد نقاب

Аз буруни шаш ҷиҳати ин бонг хост

از برون شش جهت این بانگ خاست

Каз ҷиҳат бигурезу рӯ аз мо мтоб

کز جهت بگریز و رو از ما متاب

Ъошқои камтари зи парвона на Эй

عاشقا کمتر ز پروانه نه‌ای

Кӣ кунад парвонаи зи оташи иҷтиноб

کی کند پروانه ز آتش اجتناب

Шоҳ дар шаҳраст баҳри ҷғди ман

شاه در شهرست بهر جغدْ من

Кӣ гузорами шаҳр ва кӣ гирами хароб ?

کی گذارم شهر و کی گیرم خراب؟

Гар харӣ девона шуд нак кири гов

گر خری دیوانه شد نک کیر گاو

Бар сараш чандон бизан коед лбоб

بر سرش چندان بزن کاید لباب

Гар дилаш ҷӯям хасяш афзӯн шавад

گر دلش جویم خسیش افزون شود

Кофаронро гуфт ҳақ « зарби алрқоб »

کافران را گفت حق «ضَرْبَ الرَّقابْ»

Хониш
ғзл шморҳ 304 — прӣ соткнӣ ъндлӣб