Чаҳ офтоби ҷамолӣ ки аз мҷраҳи кушодӣ

چه آفتاب جمالی که از مجره گشادی

Даруни равзани олам чу рӯз бахт фитодӣ

درون روزن عالم چو روز بخت فتادی

Ҳазор сӯсани нодири з рӯй гули бшкФтӣ

هزار سوسن نادر ز روی گل بشکفتی

Ҳазор расми дил афзо бидон чаман биниҳодӣ

هزار رسم دل افزا بدان چمن بنهادی

Ҳазор атласи кӯҳлии бунафша вор даридӣ

هزار اطلس کحلی بنفشه وار دریدی

Ки пару боли мурӣдӣу ҷони ҷони Муродӣ

که پر و بال مریدی و جان جان مرادی

Дар он замон ки ба хӯбии кулоҳи ақли рибоӣ

در آن زمان که به خوبی کلاه عقل ربایی

На ақли пурҳи коҳи сет ва ту ба лутф чу бодӣ

نه عقل پره کاه‌ست و تو به لطف چو بادی

Чаҳ ақл дорад он гул ки пеши боди ситезад

چه عقل دارد آن گل که پیش باد ستیزد

На аз насими вистши ҷамол ва нек наҳодӣ

نه از نسیم ویستش جمال و نیک نهادی

Меӣ ки каф ту бахшад ду сад хумор ба арзад

میی که کف تو بخشد دو صد خمار به ارزد

Чигуна гӣҷ нагардад сари вуҷӯди зи шодӣ

چگونه گیج نگردد سر وجود ز شادی