Чу меҳри ишқи сулаймон ба ҳар ду куни ту дорӣ

چو مهر عشق سلیمان به هر دو کون تو داری

Макаши ту домани худро ки шарт нест биорӣ

مکش تو دامن خود را که شرط نیست بیاری

На банд гардад бандӣ на дили пазиради пандӣ

نه بند گردد بندی نه دل پذیرد پندی

Чу танги шкрқндии туами даруни канорӣ

چو تنگ شکرقندی توام درون کناری

Таровати самании ту чаҳ равнақи чамании ту

طراوت سمنی تو چه رونق چمنی تو

Магари ту айни манӣ ту магари ту оинаи ворӣ

مگر تو عین منی تو مگر تو آینه واری

Чаҳ нури панҷ ва шашӣ ту ки офати ҳабашии ту

چه نور پنج و ششی تو که آفت حبشی تو

Чу хон ишқи кашии ту зи санги оби барорӣ

چو خوان عشق کشی تو ز سنگ آب برآری

Чаҳ кимиёии зарии ту чаҳ равнақи қамарии ту

چه کیمیای زری تو چه رونق قمری تو

Чу дили зи синаи барии ту ҳазор сина биорӣ

چو دل ز سینه بری تو هزار سینه بیاری

зи халқ ҷумла гусастам ки ишқи дӯсти бсстм

ز خلق جمله گسستم که عشق دوست بسستم

Чу дар фано бинишастам маро чаҳ кор ба зорӣ

چو در فنا بنشستم مرا چه کار به زاری

Бсухт ишқи ту хирман на ҷон бимонад на ин тан

بسوخت عشق تو خرمن نه جان بماند نه این تن

Ҷӯй наёбӣ ту аз ман агар ҳазор фишорӣ

جوی نیابی تو از من اگر هزار فشاری

Буруни зи даври замонии мисоли гавҳари конӣ

برون ز دور زمانی مثال گوهر کانی

Нишастаем чу ҷонӣ агар кашӣ ва бидорӣ

نشسته‌ایم چو جانی اگر کشی و بداری

зи ҷоми шарбат шоФӣ шудам ба ишқи ту лофӣ

ز جام شربت شافی شدم به عشق تو لافی

Биёмадам зари софӣ агар ту кӯраи норай

بیامدم زر صافی اگر تو کوره ناری

Каф аз биҳишт бишӯяд чу боғи ишқ ту гуяд

کف از بهشت بشوید چو باغ عشق تو گوید

Каз ӯ ҷавоҳири равед агар чаҳ санги бакорӣ

کز او جواهر روید اگر چه سنگ بکاری

Дилӣ ки ишқи навозад дар ин ҷаҳони бнсозд

دلی که عشق نوازد در این جهان بنسازد

Азонк менагузорад ки як замонаши бухорӣ

ازانک می‌نگذارد که یک زمانش بخاری

Ту шамси хусрави табризи шароби боқии брриз

تو شمس خسرو تبریز شراب باقی برریز

Барроқ ишқ бикун тез ки баси латифи саворӣ

براق عشق بکن تیز که بس لطیف سواری