Ту осмони манӣ ман замин ба ҳайронӣ
تو آسمان منی من زمین به حیرانی
Ки дам ба дами зи дили ман чаҳ чиз рӯйоне
که دم به دم ز دل من چه چیز رویانی
Замини хушки лабами ман бабори оби карам
زمین خشک لبم من ببار آب کرم
Замини зи оби ту бояд гулу гулистонӣ
زمین ز آب تو یابد گل و گلستانی
Замин чаҳ донад кандар дилаш чаҳ кошта Эй
زمین چه داند کاندر دلش چه کاشتهای
з туаст ҳомилау ҳамл ӯ ту май доне
ز توست حامله و حمل او تو میدانی
з туаст ҳомила ҳар заррае ба сар дигар
ز توست حامله هر ذرهای به سر دگر
Ба дарди ҳомиларо муддатӣ бипечоне
به درد حامله را مدتی بپیچانی
Чаҳҳост дар шиками ин ҷаҳони пичопич
چههاست در شکم این جهان پیچاپیچ
Каз ӯ бзоиди аноолҳқу бонги субҳонӣ
کز او بزاید اناالحق و بانگ سبحانی
Гуҳӣ биноладу ноқаи бзоид аз шикамаш
گهی بنالد و ناقه بزاید از شکمش
Асо биафтад ва гирад тариқи събонӣ
عصا بیفتد و گیرد طریق ثعبانی
Расӯл гуфт чу уштури шиноси муъмин ро
رسول گفت چو اشتر شناس مؤمن را
Ҳамеша масти худо каш кунад штрбонӣ
همیشه مست خدا کش کند شتربانی
Гуҳяш доғ кунад гуҳ наад алафи пешаш
گهیش داغ کند گه نهد علف پیشش
Гуҳяши бандади зону ба банди ақлонӣ
گهیش بندد زانو به بند عقلانی
Гуҳии кушояди зонуаши баҳри рақси ҷаъл
گهی گشاید زانوش بهر رقص جمل
Ки то маҳор ба дард кунад парешоне
که تا مهار بدرّد کند پریشانی
Чамани нигар ки намегунҷад аз тараб дар пӯст
چمن نگر که نمیگنجد از طرب در پوست
Ки нақш чанд бадв дод боғи рӯҳонӣ
که نقش چند بدو داد باغ روحانی
Бибин ту қӯти тафҳими нафаси куллӣ ро
ببین تو قوت تفهیم نفس کلی را
Ки хоки кавдан аз ӯ шуд мусаввири ҷонӣ
که خاک کودن از او شد مصور جانی
Чу нафаси кули ҳамаи куллӣ ҳиҷоб ва рӯпӯшаст
چو نفس کل همه کلی حجاب و روپوشست
зи офтоби ҷалолат ки несташ сонӣ
ز آفتاب جلالت که نیستش ثانی
Аз офтоби қадӣмӣ ки аз ғуруб барӣ аст
از آفتاب قدیمی که از غروب بری است
Ки нури равиш на далвӣ буд на мизоне
که نور روش نه دلوی بود نه میزانی
Якон якон бинмоед ҳар онч кошт хамӯш
یکان یکان بنماید هر آنچ کاشت خموش
Ки ҳомилаи сети садафҳо з дар раббонӣ
که حاملهست صدفها ز در ربانی