Хдоигони ҷамолу хулосаи хӯбӣ

خدایگان جمال و خلاصه خوبی

Ба ҷон ва ақл даромад ба расми гули кӯбӣ

به جان و عقل درآمد به رسم گل کوبی

Биёи биё ки ҳаёту наҷоти халқи тӯй

بیا بیا که حیات و نجات خلق توی

Биёи биё ки ту чашму чароғи ёқӯбӣ

بیا بیا که تو چشم و چراغ یعقوبی

Қадами бунаи ту бар обу гулам ки аз қидмат

قدم بنه تو بر آب و گلم که از قدمت

зи об ва гул баравад тирагӣу маҳҷӯбӣ

ز آب و گل برود تیرگی و محجوبی

зи тоб ту бирасад сангҳо ба ёқӯтӣ

ز تاب تو برسد سنگ‌ها به یاقوتی

з толибят расад толибӣ ба матлӯбӣ

ز طالبیت رسد طالبی به مطلوبی

Биёи биё ки ҷамолу ҷалол май бахше

بیا بیا که جمال و جلال می‌بخشی

Биёи биё ки давои ҳазор Айюбӣ

بیا بیا که دوای هزار ایوبی

Биёи биёи ту агар чаҳ нарафтае ҳаргиз

بیا بیا تو اگر چه نرفته‌ای هرگز

Валек ҳар суханӣ гӯямат ба марғӯбӣ

ولیک هر سخنی گویمت به مرغوبی

Ба ҷои ҷон ту нишин ки ҳазор чун ҷонӣ

به جای جان تو نشین که هزار چون جانی

Муҳибу ошиқи худро ту каш ки маҳбӯбӣ

محب و عاشق خود را تو کش که محبوبی

Агар на шоҳ ҷаҳон ӯст эй ҷаҳони дижам

اگر نه شاه جهان اوست ای جهان دژم

Ба ҷон ӯ ки бигӯе чаро дар ошӯбӣ

به جان او که بگویی چرا در آشوبی

Гуҳии зи рояти сабзаши латифу сарсабзӣ

گهی ز رایت سبزش لطیف و سرسبزی

зи қалби лашкари ҳиҷоши гоҳи мқлўбӣ

ز قلب لشکر هیجاش گاه مقلوبی

Дамӣ чу фикрати наққоши нақшҳо созӣ

دمی چو فکرت نقاش نقش‌ها سازی

Гуҳӣ чу дастаи фарроши фаршҳо рӯбӣ

گهی چو دسته فراش فرش‌ها روبی

Чу нақшро ту брўбии хулосаи он ро

چو نقش را تو بروبی خلاصه آن را

Фириштагии диҳӣу пару боли Каррӯбӣ

فرشتگی دهی و پر و بال کروبی

Хамӯш оби нигаҳдори ҳамчуи машки дуруст

خموش آب نگهدار همچو مشک درست

Вар аз шикоф бирезӣ бдонки маъюбӣ

ور از شکاف بریزی بدانک معیوبی

Ба шамси муфаххари табриз аз он расед дилат

به شمس مفخر تبریز از آن رسید دلت

Ки чусти длдл дил менамӯд мркўбӣ

که چست دلدل دل می‌نمود مرکوبی