Манам ки кор надорам ба ғайр бе корӣ

منم که کار ندارم به غیر بی‌کاری

Дилами зи кор замона гирифт безорӣ

دلم ز کار زمانه گرفت بیزاری

зи хок тира надидам ба ғайри торикӣ

ز خاک تیره ندیدم به غیر تاریکی

зи пер чарх надидам ба ғайри макорӣ

ز پیر چرخ ندیدم به غیر مکاری

Фурӯгузоштае шасти дил дар ин дарё

فروگذاشته‌ای شست دل در این دریا

На моҳе бигирифтӣ на даст май дорӣ

نه ماهیی بگرفتی نه دست می‌داری

Туро чаҳ шаст ва чаҳ ҳафтод чун нахоҳӣ пухт

تو را چه شصت و چه هفتاد چون نخواهی پخت

Гулӣ ба дасти надорӣ чаҳ хор май хорӣ

گلی به دست نداری چه خار می‌خاری

Кулоҳи кажи бунаии ҳамчуи моҳ ва нурат нест

کلاه کژ بنهی همچو ماه و نورت نیست

Бирав бирав ки гирифтори ришу дасторӣ

برو برو که گرفتار ریش و دستاری

Чигуна барқии охир ки кишт май сӯзӣ

چگونه برقی آخر که کشت می‌سوزی

Чигуна абрии охир ки санг май борӣ

چگونه ابری آخر که سنگ می‌باری

Чу сайди доми худии пас чигуна сайёдӣ

چو صید دام خودی پس چگونه صیادی

Чу дузди хонаи хешӣ чигуна айёрӣ

چو دزد خانه خویشی چگونه عیاری

Агар чаҳ ин ҳама бошад вале агар рӯзӣ

اگر چه این همه باشد ولی اگر روزی

Хаёли ёри марои дидае накӯи ёрӣ

خیال یار مرا دیده‌ای نکو یاری

Ба зоти поки худоӣ ки корсози ҳамаи сет

به ذات پاک خدایی که کارساز همه‌ست

Чу масти кори амири манӣ накукорӣ

چو مست کار امیر منی نکوکاری

Агар ду гоми пиёдаи давидӣ аз пай ӯ

اگر دو گام پیاده دویدی از پی او

Ту як савора нае ту сипоҳи солорӣ

تو یک سواره نه‌ای تو سپاه سالاری

Бигир домани ишқӣ ки доманаш гармаст

بگیر دامن عشقی که دامنش گرمست

Ки ғайр ӯ нрҳонди туро зи ағёрӣ

که غیر او نرهاند تو را ز اغیاری

Ба ёди ишқи шаби тираро ба рӯз овар

به یاد عشق شب تیره را به روز آور

Чу ишқи ёд буд шаби куҷо буд торӣ

چو عشق یاد بود شب کجا بود تاری

Ту хуфта бошӣ ва он ишқ бар сари болин

تو خفته باشی و آن عشق بر سر بالین

Броўридаҳи ду каф дар дуо ва дар зорӣ

برآوریده دو کف در دعا و در زاری

Агар бигӯям боқӣ бисӯзад ин олам

اگر بگویم باقی بسوزد این عالم

?ҳулло қаноат кардам басаст гуфторӣ

هلا قناعت کردم بس است گفتاری