Биёи биё ки наёбӣ чу мо дигар ёрӣ
بیا بیا که نیابی چو ما دگر یاری
Чу мо ба ҳар ду ҷаҳон худ куҷост дилдорӣ
چو ما به هر دو جهان خود کجاست دلداری
Биёи биё ва ба ҳар сӯй рӯзгор мабар
بیا بیا و به هر سوی روزگار مبر
Ки нест нақди туро пеши ғайри бозорӣ
که نیست نقد تو را پیش غیر بازاری
Ту ҳамчуи водии хушкӣ ва мо чу боронӣ
تو همچو وادی خشکی و ما چو بارانی
Ту ҳамчуи шаҳри харобӣ ва мо чу меъморӣ
تو همچو شهر خرابی و ما چو معماری
Ба ғайри хизмати мо ки мшорқ шодӣаст
به غیر خدمت ما که مشارق شادیست
Надид халқ ва набинад зи шодии осорӣ
ندید خلق و نبیند ز شادی آثاری
Ҳазор сӯрати ҷунбон ба хоб май бинӣ
هزار صورت جنبان به خواب میبینی
Чу хоб рафт набинӣ зи халқи диёрӣ
چو خواب رفت نبینی ز خلق دیاری
Бабанд чашми хару бргшои чашми хирад
ببند چشم خر و برگشای چشم خرد
Ки нафаси ҳамчу хар афтоду ҳирси афсорӣ
که نفس همچو خر افتاد و حرص افساری
зи боғи ишқ талаб кун ақидаи ширин
ز باغ عشق طلب کن عقیده شیرین
Ки табъ сирка фурушасту ғӯраи Афшорӣ
که طبع سرکه فروشست و غوره افشاری
Биё ба ҷониби дорушшифои холиқи хеш
بیا به جانب دارالشفای خالق خویش
Каз он табиб надорад гурези беморӣ
کز آن طبیب ندارد گریز بیماری
Ҷаҳони мисоли тан бе сараст бе он шоҳ
جهان مثال تن بیسرست بیآن شاه
Бипеч гирди чунон сари мисоли дасторӣ
بپیچ گرد چنان سر مثال دستاری
Агар сиёҳ нае оинаи мада аз даст
اگر سیاه نهای آینه مده از دست
Ки рӯҳ оина туасту ҷисми зангорӣ
که روح آینه توست و جسم زنگاری
Куҷост тоҷири масъӯди муштарии толеъ
کجاست تاجر مسعود مشتری طالع
Ки гармдор маниш бошаму харидорӣ
که گرمدار منش باشم و خریداری
Биёу фикрат ман кун ки Фкртт додам
بیا و فکرت من کن که فکرتت دادم
Чу лаъл май харӣ аз кони ман бихари борӣ
چو لعل میخری از کان من بخر باری
Ба пои ҷониби он кас бирав ки поят дод
به پای جانب آن کس برو که پایت داد
Бадви нигар ба ду дида ки дод дидорӣ
بدو نگر به دو دیده که داد دیداری
Ду каф ба шодӣ ӯ зан ки кафи з баҳр вайаст
دو کف به شادی او زن که کف ز بحر ویست
Ки нест шодӣ ӯро ғамӣу тиморӣ
که نیست شادی او را غمی و تیماری
Ту бе зи гӯши шинав безабон бигӯ бо ӯ
تو بیز گوش شنو بیزبان بگو با او
Ки нест гуфт забон бехилофу озорӣ
که نیست گفت زبان بیخلاف و آزاری