Хўронмт май ҷон то дигар ту ғам нахурӣ

خورانمت می جان تا دگر تو غم نخوری

Чаҳ ҷои ғам ки з ҳар шодмони гарави бабрӣ

چه جای غم که ز هر شادمان گرو ببری

Фиришта Эй кунамат пок бо ду сад пару бол

فرشته‌ای کنمت پاک با دو صد پر و بال

Ки дар ту ҳеҷ намонад кудурати башарӣ

که در تو هیچ نماند کدورت بشری

Намоямат ки чигуна сети ҷони рустаи зи тан

نمایمت که چگونه‌ست جان رسته ز تن

Фишондаи домани худ аз ғубори ҷонварӣ

فشانده دامن خود از غبار جانوری

Дар он сабӯҳ ки арвоҳи роҳ хос хуранд

در آن صبوح که ارواح راح خاص خورند

Туро халоси намоями зи рӯзу шаби шимурӣ

تو را خلاص نمایم ز روز و شب شمری

Қазо ки тири ҳаводис ба ту ҳамеи андохт

قضا که تیر حوادث به تو همی‌انداخت

Туро кунад ба аноят аз он сипас сипарӣ

تو را کند به عنایت از آن سپس سپری

Равон шудаи сети насим аз шкрстони висол

روان شده‌ست نسیم از شکرستان وصال

Ки аз ҳаловати он гум кунад шукри шукрӣ

که از حلاوت آن گم کند شکر شکری

з бомдод биоварад ҷом чун хуршед

ز بامداد بیاورد جام چون خورشید

Ки ҷузви ҷузви ман аз вай гирифт рақс гарӣ

که جزو جزو من از وی گرفت رقص گری

Чу сахт маст шудам гуфт ҳин дигар бидиҳам

چو سخت مست شدم گفت هین دگر بدهم

Ки то миёни ман ва ту намонад ин дгарӣ

که تا میان من و تو نماند این دگری

Бидиҳ бидиҳ ҳиллае ҷони соқёни ҷаҳон

بده بده هله ای جان ساقیان جهان

Карами Карими намояд қамар кунад қамарӣ

کرم کریم نماید قمر کند قمری

Ба офтоби ҷалоли худоӣ бе ҳамто

به آفتاب جلال خدای بی‌همتا

Наёфт чун ту маии чархи азрақи сафарӣ

نیافت چون تو مهی چرخ ازرق سفری

Тамоми ин ту бигӯ эй тамом дар хӯбӣ

تمام این تو بگو ای تمام در خوبی

Ки баста кард марои скри бодаи саҳарӣ

که بسته کرد مرا سکر باده سحری