зи бомдоди дароварди дилбарами ҷомӣ

ز بامداد درآورد دلبرم جامی

Ба ношитоб чашонед хомро хомӣ

به ناشتاب چشانید خام را خامی

На бодааш зи ъсир ва на ҷом ӯ зи зҷоҷ

نه باده‌اش ز عصیر و نه جام او ز زجاج

На нақл ӯ чу хасисон ба қанду бодомӣ

نه نقل او چو خسیسان به قند و بادامی

Ба боди бода маро дод ҳамчу ки бар бод

به باد باده مرا داد همچو که بر باد

Ба оби гарм маро кард ёри икромӣ

به آب گرم مرا کرد یار اکرامی

Басӣ намудем солус ва ӯ маро ме гуфт

بسی نمودم سالوس و او مرا می‌گفت

Макун макун ки кам уфтад чунин ба айёмӣ

مکن مکن که کم افتد چنین به ایامی

Тариқ ноз гирифтам ки не бирав имрӯз

طریق ناز گرفتم که نی برو امروز

Ситеза кард ва маро дод чанд дашномӣ

ستیزه کرد و مرا داد چند دشنامی

Чунин шароб ва чу ман соқӣ ва ту гӯйии не

چنین شراب و چو من ساقی و تو گویی نی

Кӣ гуяд ин на магари ҷоҳилӣ ва ё омӣ

کی گوید این نه مگر جاهلی و یا عامی

Ҳазор менакунад онч кард дашномаш

هزار می‌نکند آنچ کرد دشنامش

Хароби гаштами не нанг монаду неи номӣ

خراب گشتم نی ننگ ماند و نی نامی

Чигуна маст нагардӣ зи лутфи он шоҳӣ

چگونه مست نگردی ز لطف آن شاهی

Ки ӯ хароб кунад олимӣ ба пайғомӣ

که او خراب کند عالمی به پیغامی

Дилӣ биёбад то ин сухан тамом кунам

دلی بیابد تا این سخن تمام کنم

Хароб кард диламро чунон длоромӣ

خراب کرد دلم را چنان دلارامی

Сиррии ниҳодам бар пой ӯ чу мисатони ман

سری نهادم بر پای او چو مستان من

Падед шуд сари масти марои саранҷомӣ

پدید شد سر مست مرا سرانجامی

Сари маро ба бар андргрФту хуши бнўохт

سر مرا به بر اندرگرفت و خوش بنواخت

Ғариби дилбареу бадеъи анъомӣ

غریب دلبریی و بدیع انعامی

Вонгаҳ аз сари диққат ба ҳозирон ме гуфт

وانگه از سر دقت به حاضران می‌گفت

На дархураст чунин мурғ бо чунин домӣ

نه درخورست چنین مرغ با چنین دامی

Ба боғи булбули мастами сафир ман бишинав

به باغ بلبل مستم صفیر من بشنو

Мабош дар қафасӣу канора бомай

مباش در قفسی و کناره بامی

Фрўкшидму боқӣ ғазал нахоҳам гуфт

فروکشیدم و باقی غزل نخواهم گفت

Магар биёбам чун хеши дӯзахи ошомӣ

مگر بیابم چون خویش دوزخ آشامی