Рағбат ба ошиқон кун эй ҷони садри ғоиб

رغبت به عاشقان کن ای جان صدر غایب

Биншин миёни мисатон инак мау кавокиб

بنشین میان مستان اینک مه و کواکب

Он рӯзи пураҷоиб ваон маҳшари қиёмат

آن روز پرعجایب وان محشر قیامت

Гашта сети пеши ҳасанати мустағриқи аҷоиб

گشته‌ست پیش حسنت مستغرق عجایب

Чун таййибот хондӣ бар таййибин фишондӣ

چون طیبات خواندی بر طیبین فشاندی

Таййибтар аз ту кӣ буд эй маъдани атоиб

طیب‌تر از تو کی بود ای معدن اطایب

Ҷонро зи тест ҳар дами султонеи мусаллам

جان را ز تست هر دم سلطانیی مسلم

Ин шукр аз кӣ гӯям ? аз шоҳ ё зи соҳиб ?

این شکر از کی گویم‌؟ از شاه یا ز صاحب‌‌؟

Дар ҷайб хок кардӣ арвоҳи поки ҷайбон

در جیب خاک کردی ارواح پاک جیبان

Сар карда дар гиребон чун суфиёни муроқиб

سر کرده در گریبان چون صوفیان مراقب

Ишқи ту чун даромад андешаи марди пешаш

عشق تو چون درآمد اندیشه مرد پیشش

Ишқи ту субҳи содиқи андешаи субҳи козиб

عشق تو صبح صادق اندیشه صبح کاذب

эй ақл бош ҳайрони неи васли ҷӯ на ҳиҷрон

ای عقل باش حیران نی وصل جو نه هجران

Чун васли гӯши дорӣ зон кас ки нест ғоиб ? !

چون وصل گوش داری زان کس که نیست غایب‌‌؟!

Ҷон чист ? фақру ҳоҷат , ҷон бахш кист ҷузи ту ?

جان چیست‌‌؟ فقر و حاجت‌‌‌، جان‌بخش کیست جز تو‌‌‌‌؟

эй қиблаи ҳўоиҷи маъшуқаи матолиб

ای قبله حوایج معشوقه مطالب

Нак нақд шуд қиёмат инак яке аломат

نک نقد شد قیامت اینک یکی علامت

Толеъ шуд офтобат аз ҷониби мғорб

طالع شد آفتابت از جانب مغارب

Даракаши рамидагонро меҳнати расидагон ро

درکش رمیدگان را محنت رسیدگان را

Зон ҷазбаҳои ҷонӣ эй ҷазбаи ту ғолиб

زان جذبه‌های جانی ای جذبه تو غالب

То бинад ин ду дидаи субҳи худои дамида

تا بیند این دو دیده صبح خدا دمیده

Доми талаби дарида матлӯб гашта толиб

دام طلب دریده مطلوب گشته طالب

Ишқу талаб чаҳ бошад ? ойӣнаи таҷаллӣ

عشق و طلب چه باشد‌‌؟ آیینه تجلی

Нақшу ҳасад чаҳ бошад ? ойӣнаи маъоӣиб

نقش و حسد چه باشد‌‌؟ آیینه معایب

Кӯи булбули чаманҳо то гуфтамӣ сухан ҳо

کو بلبل چمن‌ها تا گفتمی سخن‌ها

Нагузашт бар даҳонҳо ё дасти ҳеҷ котиб

نگذشت بر دهان‌ها یا دست هیچ کاتب

На аз нақшҳои сӯрат на аз соф ва на аз кудурат

نه از نقش‌های صورت نه از صاف و نه از کدورت

На аз мозӣ ва на ҳоле на аз зуҳд на аз маротиб

نه از ماضی و نه حالی نه از زهد نه از مراتب

Ақлам бирафт аз ҷои боқишро ту фармо

عقلم برفت از جا باقیش را تو فرما

эй аз дарат нарафта каси ноумеду ғоиб

ای از درت نرفته کس ناامید و غایب

Хониш
ғзл шморҳ 306 — прӣ соткнӣ ъндлӣб