Ниҳон шуданд маъонии зи ёр бе маънӣ

نهان شدند معانی ز یار بی‌معنی

Куҷои рӯм ки наравед ба пеши ман девӣ ?

کجا روم که نروید به پیش من دیوی ؟

Кӣ дид харбузаи зории латиф бе сари хар ?

کی دید خربزه زاری لطیف بی‌ سر خر ؟

Ки ман биҷустам умрӣ надидаам борӣ

که من بجستم عمری ندیده‌ام باری

Бигӯ ба нафас мусаввир макун чунин сӯрат

بگو به نفس مصور مکن چنین صورت

Аз ин сипас метрааши ин чунин бут эй Монӣ

از این سپس متراش این چنین بت ای مانی

Агар нуқӯши мусаввири ҳама аз ин ҷинс анд

اگر نقوش مصور همه از این جنس اند

Махоҳ дидаи бинои хунаки тани аъамӣ

مخواه دیده بینا خنک تن اعمی

Ду гӯнаи ранҷ ва азобаст ҷони маҷнӯн ро

دو گونه رنج و عذابست جان مجنون را

Балои суҳбати лўлӣу фурқати Лайлӣ

بلای صحبت لولی و فرقت لیلی

Варои пардаи яке деви зишти сари бркрд

ورای پرده یکی دیو زشت سر برکرد

БгФтмш ки тӯии марг ва ҷск гуфт оре

بگفتمش که توی مرگ و جسک گفت آری

Бигуфтам ӯро сидқ ки ман ндидстм

بگفتم او را صدق که من ندیدستم

зи ту ғализтар андари сипоҳи бўиҳиӣ

ز تو غلیظتر اندر سپاه بویحیی

БгФтмш ки дилами боргоҳ лутф худост

بگفتمش که دلم بارگاه لطف خداست

Чаҳ кор дорад қаҳри худо дар ин мأўӣ

چه کار دارد قهر خدا در این مأوی

Ба рӯзи ҳашар ки урён кунанд зиштон ро

به روز حشر که عریان کنند زشتان را

Рманди ҷумлаи зиштони зи зиштии ?дане

رمند جمله زشتان ز زشتی دنیی

Дар ин бидам ки ба ногоҳ ӯ мубаддил шуд

در این بدم که به ناگاه او مبدل شد

Мисоли сӯрати ҳурӣ ба қудрати мавло

مثال صورت حوری به قدرت مولی

Рухии латифу муназзаҳи зи рангу гулгуна

رخی لطیف و منزه ز رنگ و گلگونه

Кафии зариф ва мубарро зи ҳилаи ҳнӣ

کفی ظریف و مبرا ز حیله حنی

Чунонк хори сияҳро бҳоргаҳи бинӣ

چنانک خار سیه را بهارگه بینی

Кунад миёни самани зори глрхии даъвӣ

کند میان سمن زار گلرخی دعوی

Зиҳии бадеъи худоӣ ки кард шабро рӯз

زهی بدیع خدایی که کرد شب را روز

зи дӯзахӣ ба дароварди ҷинату тӯбо

ز دوزخی به درآورد جنت و طوبی

Касе ки дида ба сунъи латиф ӯ ху дод

کسی که دیده به صنع لطیف او خو داد

Натарсад ар чаҳ фитад дар даҳони сад афъӣ

نترسد ار چه فتد در دهان صد افعی

Ба афъӣӣ бингар кӯи ҳазор афъӣ хӯрд

به افعیی بنگر کو هزار افعی خورد

Шуд ӯ Асоу мутӣъӣ ба қабзаи Мӯсо

شد او عصا و مطیعی به قبضه موسی

Аз он Асо нашавад мари туро ки фиръавнӣ

از آن عصا نشود مر تو را که فرعونی

Чу муҳраи дуздӣ зон рӯ ба афъӣии аввалӣ

چو مهره دزدی زان رو به افعیی اولی

Хамаш ки ранҷ барои Карим ганҷ шавад

خمش که رنج برای کریم گنج شود

Барои муъмини равзаи сети нор дар уқбо

برای مؤمن روضه‌ست نار در عقبی