Расед таркам бо чеҳраҳои гули вирдӣ

رسید ترکم با چهره‌های گل وردی

БгФтмш чаҳ шуд он аҳд гуфт аввали вирдӣ

بگفتمش چه شد آن عهد گفت اول وردی

БгФтмш ки яке номае ба дасти сабо

بگفتمش که یکی نامه‌ای به دست صبا

Бдодмӣ аҷаб оварад гуфт густардӣ

بدادمی عجب آورد گفت گستردی

БгФтмш ки чаро бегуҳ омадӣ эй дӯст

بگفتمش که چرا بی‌گه آمدی ای دوست

Бигуфт сирўи ядии илдаҳи илдшми ардӣ

بگفت سیرو یدی یلده یلدشم اردی

БгФтмши з рух туаст шаҳри ҷони равшан

بگفتمش ز رخ توست شهر جان روشن

зи офтоби дромўхтии ҷўомрдӣ

ز آفتاب درآموختی جوامردی

Бигуфт тарҳ наад рухи рухами ду сад хур ро

بگفت طرح نهد رخ رخم دو صد خور را

Ту чун марои табаъ ӯ кунӣ зиҳии сардӣ

تو چون مرا تبع او کنی زهی سردی

Бақои ман чу бидиду заволи худ хуршед

بقای من چو بدید و زوال خود خورشید

Гирифт дар талабами одати ҷаҳони гардӣ

گرفت در طلبم عادت جهان گردی

Суҷуд кардам ва мстғФронаҳ нолидам

سجود کردم و مستغفرانه نالیدم

Бидид ашки маро дар фиғону пурдардӣ

بدید اشک مرا در فغان و پردردی

Бигуфт не ки ба қосид мухолифӣ гуфтӣ

بگفت نی که به قاصد مخالفی گفتی

Ба ишқ гуфт ману гуфтанами даровардӣ

به عشق گفت من و گفتنم درآوردی

БгФтмши гул бехору субҳ бе шомӣ

بگفتمش گل بی‌خار و صبح بی‌شامی

Ки бандагонро бо шеру шаҳди прўрдӣ

که بندگان را با شیر و شهد پروردی

зи лутф ҳои туаст онк сурх ме гӯйанд

ز لطف‌های توست آنک سرخ می‌گویند

Ба урфи ҳилаи зарро бидон ҳамаи зардӣ

به عرف حیله زر را بدان همه زردی

Бигуфт бош кам озор ва дам мазан хомаш

بگفت باش کم آزار و دم مزن خامش

Ки зард гуфтӣ зарро ба фан ва озурдӣ

که زرد گفتی زر را به فن و آزردی