Дило эй висолӣ биппар чаро напарӣ

دلا همای وصالی بپر چرا نپری

Туро касе нашносад на одамӣ на парӣ

تو را کسی نشناسد نه آدمی نه پری

Ту дилбарӣ на дилӣ лек ба ҳар ҳилау макр

تو دلبری نه دلی لیک بهر حیله و مکر

Ба шакли дил шудае то ҳазор дили бабрӣ

به شکل دل شده‌ای تا هزار دل ببری

Дамӣ ба хок даромезӣ аз вафоу дамӣ

دمی به خاک درآمیزی از وفا و دمی

зи аршу фаршу ҳудӯди ду куни бргзрӣ

ز عرش و فرش و حدود دو کون برگذری

Равон чароат наёбад чу пару бол вае

روان چرات نیابد چو پر و بال ویی

Назар чароат набинад чу мояи назарӣ

نظر چرات نبیند چو مایه نظری

Чаҳ Зуҳра дорад тавба ки бо ту тавба кунад

چه زهره دارد توبه که با تو توبه کند

Хабар кӣ бошад то бо ту монадаш хабарӣ

خبر کی باشد تا با تو ماندش خبری

Чаҳ бошад он миси мискин чу кимиё ояд

چه باشد آن مس مسکین چو کیمیا آید

Ки ӯ фано нашавад аз мисӣ ба васфи зарӣ

که او فنا نشود از مسی به وصف زری

Кист донаи мискин чу навбаҳор ояд

کیست دانه مسکین چو نوبهار آید

Ки донгяш нагардад фанои паии шаҷарӣ

که دانگیش نگردد فنا پی شجری

Кист ҳизуми мискин ки чун фитад дар нор

کیست هیزم مسکین که چون فتد در نار

Бадал нагардад ҳизум ба шуълаи шарарӣ

بدل نگردد هیزم به شعله شرری

Ситораҳост ҳамаи ақлҳоу дониш ҳо

ستاره‌هاست همه عقل‌ها و دانش‌ها

Ту офтоби ҷаҳонӣ ки пардаи шани бадарӣ

تو آفتاب جهانی که پرده شان بدری

Ҷаҳон чу барф ва яхӣ омад ва ту фасли тамӯз

جهان چو برف و یخی آمد و تو فصل تموز

Асар намонад аз ӯ чун ту шоҳ бар асарӣ

اثر نماند از او چون تو شاه بر اثری

Кӣм бигӯ ман мискин ки бо ту ман монам

کیم بگو من مسکین که با تو من مانم

Фано шавам ман ва сад ман чу сӯии ман нигарӣ

فنا شوم من و صد من چو سوی من نگری

Камоли васфи худованди шамси табризӣ

کمال وصف خداوند شمس تبریزی

Гузаштаи сети зи авҳоми ҷабрӣ ва қадре

گذشته‌ست ز اوهام جبری و قدری

Хониш
ғзл шморҳ 3071 — ъндлӣб