Бараст ҷону дилам аз худӣ ва аз ҳастӣ

برست جان و دلم از خودی و از هستی

Шудаст хоси шаҳаншоҳи рӯҳ дар мастӣ

شدست خاص شهنشاه روح در مستی

Зиҳии вуҷӯд ки ҷон ёфт дар адам ногоҳ

زهی وجود که جان یافت در عدم ناگاه

Зиҳии баланд ки ҷони гашт дар чунин пастӣ

زهی بلند که جان گشت در چنین پستی

Дурусти гашти маро онч ме надонистам

درست گشت مرا آنچ می‌ندانستم

Чу дар дурустии он маи маро ту бишикастӣ

چو در درستی آن مه مرا تو بشکستی

Чу гашти ишқи ту Фсод ва акҳлм бикшод

چو گشت عشق تو فصاد و اکحلم بگشاد

Биҷустам аз худ ва гуфтам зиҳии сабки дастӣ

بجستم از خود و گفتم زهی سبک دستی

Табиб фақр бахаст ва гирифт гӯши маро

طبیب فقر بخست و گرفت گوش مرا

Ки муждаи даҳ ки зи ранҷи вуҷӯди ворстӣ

که مژده ده که ز رنج وجود وارستی

зи интизори рҳидӣ ки кӣ сабои бўзд

ز انتظار رهیدی که کی صبا بوزد

На баҳрро ту забунӣ на бастаи шастӣ

نه بحر را تو زبونی نه بسته شستی

зи шамси табризи ин ҷинсҳо бихар бифурӯш

ز شمس تبریز این جنس‌ها بخر بفروش

зи нқдҳош чу он кӣса бар камари бастӣ

ز نقدهاش چو آن کیسه بر کمر بستی