Падеди гашти яке оҳӯӣ дар ин водӣ

پدید گشت یکی آهوی در این وادی

Ба чашми оташи афканд дар ҳамаи нодай

به چشم آتش افکند در همه نادی

Ҳамаи савору пиёда талаб дарафтоданд

همه سوار و پیاده طلب درافتادند

Биҷаҳаду ҷад на чун ту ки суст афтодӣ

بجهد و جد نه چون تو که سست افتادی

Чу як ду ҳамла давиданд нопадид шуд ӯ

چو یک دو حمله دویدند ناپدید شد او

Ки ҳеҷ буии набардӣ касе ба устодӣ

که هیچ بوی نبردی کسی به استادی

Лагомҳо бкшиднд то ки вогрднд

لگام‌ها بکشیدند تا که واگردند

Намӯд боз бадишон фузудашон шодӣ

نمود باز بدیشان فزودشان شادی

Чу бози ҳамлаи бкрднди бози так бардошт

چو باز حمله بکردند باز تک برداشت

Ки бод дар пай ӯ гум кунад ҳамеи бодӣ

که باد در پی او گم کند همی‌بادی

Бар ин сифат чу з ҳад рафт ҳар касе зи ҳавас

بر این صفت چو ز حد رفت هر کسی ز هوس

з ҳам шуданд ҷудоу бикради вҳодӣ

ز هم شدند جدا و بکرد وحادی

Яке ба так дам харгӯш барграфт ғалат

یکی به تک دم خرگوش برگرفت غلط

Яке паии бузи кӯҳӣу роҳи Бағдодӣ

یکی پی بز کوهی و راه بغدادی

Гуруҳи гумшуда бо ҳамдигар ду қисм шуданд

گروه گمشده با همدگر دو قسم شدند

Яке ба тамаъ дар оҳӯи яке ба озодӣ

یکی به طمع در آهو یکی به آزادی

Ҷамоатӣ ки бдишонсти майли он оҳӯ

جماعتی که بدیشانست میل آن آهو

Чу гум шудандӣ бинмудӣ оҳӯи ободӣ

چو گم شدندی بنمودی آهو آبادی

Аз ин ҷамоати қавмӣ ки хостар буданд

از این جماعت قومی که خاصتر بودند

Ба чашм маст биёмухташон ҳам авродӣ

به چشم مست بیاموختشان هم اورادی

Чу хуу табъи варои хубтар бдонстнд

چو خو و طبع ورا خوبتر بدانستند

зи табъ ӯ ншдндӣ ба ҳеҷ рӯи одӣ

ز طبع او نشدندی به هیچ رو عادی

Ҷамоли хеш чу бинмудашон зи раҳмати худ

جمال خویش چو بنمودشان ز رحمت خود

Ки андаки андак густох кардашон ҳодӣ

که اندک اندک گستاخ کردشان هادی

Ба ҳар ду рӯзи яке шакл дигар оварадӣ

به هر دو روز یکی شکل دیگر آوردی

Ба шаклҳои аҷоиби мисоли шайёдӣ

به شکل‌های عجایب مثال شیادی

Азонки Зуҳраи бадаради дили заъифон ро

ازانک زهره بدرد دل ضعیفان را

Чаҳ тоб дорад худ ҷони одамизодӣ

چه تاب دارد خود جان آدمیزادی

Ки осмону замини брдрд агар бинад

که آسمان و زمین بردرد اگر بیند

Яке сифати зи сифатҳои мбдии бодӣ

یکی صفت ز صفت‌های مبدی بادی

Ки бошад онк бигуфтам хаёли шамси аддӣн

که باشد آنک بگفتم خیال شمس الدین

Ки ӯ марост хдиўу мҷири бедодӣ

که او مراست خدیو و مجیر بیدادی

зи ишқ ӯ натавонам ки тавбаи орми ман

ز عشق او نتوانم که توبه آرم من

Вагар шавад ба насиҳати ҳазор ибодӣ

وگر شود به نصیحت هزار عبادی

Ки ӯст асли басирати паноҳи олами кашф

که اوست اصل بصیرت پناه عالم کشف

Каз ӯ биёбад бунёд дид бунёдӣ

کز او بیابد بنیاد دید بنیادی

Аё ҷамоли туро ӯ ҷамол доду намак

ایا جمال تو را او جمال داد و نمک

Аё камоли ту аз рашк ӯ биФзодӣ

ایا کمال تو از رشک او بیفزادی

Ҳаром бошад ёд касе ба ҳар ду ҷаҳон

حرام باشد یاد کسی به هر دو جهان

Аз он гуҳӣ ки ту андари замиру дили ёдӣ

از آن گهی که تو اندر ضمیر و دل یادی

Агар чаҳ тинати табризи баси шаҳони зодӣ

اگر چه طینت تبریز بس شهان زادی

Валек чун вай шоҳӣ бигӯ ки кӣ зодӣ

ولیک چون وی شاهی بگو که کی زادی

Кафили қофияи умри сояаш бодо

کفیل قافیه عمر سایه‌اش بادا

ФФӣ алҳқиқаҳ манеҳ алдлилу илҳодӣ

ففی الحقیقه منه الدلیل و الحادی